Przyczajona logika, ukryty słownik

Trzy nagie miecze Geralta, czyli Sapkowski zagląda aŁtoreczce przez ramię i płacze - cz. 1/2

2012-02-10T16:31:00.000+01:00

Witajcie!

Dziś mamy dla Was coś naprawdę mocnego, dlatego zanim zaczniecie czytać, musimy Was ostrzec: jeśli słabo znosicie bardzo źle dobrane pairingi i bardzo źle opisane sceny seksu, albo jeśli jesteście przywiązani do postaci z sagi o Wiedźminie - może lepiej nie czytajcie dalej.
Ale jeżeli nie macie nic przeciwko Geraltowi na patyku, fetyszyzacji pępka, językom tańczącym na grobach wrogów i Jaskrowi uwodzonemu przez ruską babuszkę - zapraszamy do lektury!

PS. Same byśmy nie podołały tym straszliwym opowieściom - dlatego w tym tygodniu zaprosiłyśmy do pomocy Vivaldiego!

Zanalizowali: Vivaldi, Kalevatar i Pigmejka

http://wiedzminskie-historie.blog.onet.pl/nad-rzeka-Geralt-xJaskier,2,ID348022299,n

29 października 2008
nad rzeką (Geralt xJaskier)Geralt siedział sam nad rzeką. Myślał o swoich najbliższych. O Ciri, Yennefer.... Był jednak obserwowany (Przez parę złowrogich, czerwonych oczu). Zza krzaku Janowca
Ja wiem, że Janowiec to nie jest jakaś bardzo duża wieś, ale żeby na krzaku rosła, to już chyba przesada.

przyglądał mu się pewien poeta w fioletowym kapelusiku z przypiętym ptasim piórkiem. Geralt westchnął
-Wyłaź, Jaskier-mruknął-słychać cię na kilometr. Dyszysz jak cholera.
To nie Jaskier, to Janowiec.

Trubadur wyszedł, otrzepał ubranie (fap, fap, fap) i usiadł koło Wiedźmina.
-"Cholera"-pomyślał-"przyłapał mnie"
Sądząc po zapisie - jednocześnie pomyślał i powiedział. Cóż, Jaskier nigdy nie był tytanem konspiracji.

Już od dawna miał podejrzenia co do swojego biseksualizmu
Jak wiadomo bohema artystyczna ma w małym palcu kwestie gender niezależnie od czasu i miejsca.
Jednakowoż zauważcie, że Jaskier ma podejrzenia co do biseksualizmu, ergo narrator daje nam do zrozumienia, że jedyną opcją, jaka tu wchodzi w grę, jest homoseksualizm.
On po prostu traktował ten swój biseksualizm z najwyższą nieufnością.

Bardzo lubił tego groźnego ale ufnego a także zapewne wrażliwego i niezrozumianego przez wszystkich wiedźmina zwanego Białym Wilkiem.
Dzięki Boru - nie Białym Misiem.

Geralt starał się nie patrzeć na przyjaciela. Bał się, że poeta wykryje w jego wzroku, że chciałby z nim spędzić tą noc,
A chciałby...? ಠ_ಠ
A co, też zdarzało mu się miewać serduszka zamiast źrenic, jak naszemu barokowemu malarzowi z poprzedniej analizy?
Geralt po prostu planował lot nurkujący. Dosłownie.

(Nie na siedzeniu i patrzeniu w gwiazdy... Dop. Autorki Bo czytelnik to idiota, w życiu się nie domyśli) i że się do niego zrazi.
A spłoszonego poetę trzeba by gonić i pół nocy zmarnowane.

Nastała cisza. Na wieczorne niebo zaczęły wschodzić pierwsze gwiazdy.
Wdrapywały się po sznurowej drabince.
A potem tańczyły na lodzie. W końcu to wschodzące gwiazdy.

Poeta w końcu nie wytrzymał
-Geralt-powiedział-zróbmy TO. Chociaż raz. Proszę Cię
Zagrajmy wreszcie w bierki, nie bądź cham.
Jaskier, zboczeniec, dziwkarz i poeta, niepotrafiący z siebie wyartykuować nic poza znaczącym "TO". Mhm, już to widzę.

Białowłosy nie wierzył własnym uszom.
-"Czyżby ten cholerny wierszokleta czytał w myślach?"-myślał.
Czy to możliwe, że jego "TO" znaczy to samo, co moje "spędzić z nim noc"?! Nie może być!

Ale ni długo. odwrócił się do Jaskra, spojrzał na niego i pocałował go namiętnie w usta.
Poeta nie pozostawał dłużny. Jego język kurtuazyjnie dygnął i zaprosił Geralta do tańca.
A jego zęby zaszczękały do taktu.
Języki tańczące na grobach wrogów.

Wiedźmin delikatnie położył rękę lekko poniżej krocza trubadura. Ten jęknął.
Znaczy co, powietrze złapał?
Może takiego długiego miał?
Nie, Jaskier jęknął z zawodu, że Geralt chybił z takiej odległości.

Geralt przerwał pocałunek i zdjął koszulę z Jaskra.
Zaczął całować jego tors i schodził coraz niżej. Zatrzymał się na pępku, do którego delikatnie wsunął język.
Cóż, było już kiedyś “Głębokie gardło”, czemu nie mógłby być “Głęboki pępek”?

Poeta jęknął.
-Zajmij... się... nim...-wyszeptał.
Tym pępkiem.
Albo Pegazem, bo rżał w zaroślach, samotny i nieoporządzony, co okrutnie Jaskra rozpraszało.

Geralt uśmiechnął się zadziornie i położył rękę na podbrzuszu przyjaciela.
-Nie tylko on potrzebuje opieki-szepnął przygryzając poecie płatek ucha.
Nic, tylko założyć Rodzinny Dom Pępka.
I zorganizować akcję “Przygarnij Płatka”.
A penis Geralta zaintonował dramatycznie: "Zaopiekuj się mną, nawet, gdy nie będę chciał. Zaopiekuj się mną, mocno tak. "
Ale nikt go nie słyszał, bo był to tylko penis.

Trubadur wnet zrozumiał.
A jednak! Usłyszał!

Zdjął z Geralta koszulę i spodnie i uklęknął przed nim. Wziął jego małego (biedny wiedźmin!) w rękę i lekko symulując polizał czubeczek.
Baudrillard byłby wniebowzięty.
Kropeleczka na czubeczku i już wszystko w porządeczku.

Geralt ledwie powstrzymał się od jęku. Jaskier wziął go do buzi i zaczął ssać.
Z szyku zdań wynika, że ssał Geralta jako takiego. Wnioskuję więc, że miał go na przykład na patyku, jak lizaka.
I ty możesz mieć swojego słodkiego Geralta! Już od dzisiaj w twoim sklepie!
Z kijem w dupie.

Geralt nie wytrzymywał. Podniósł Przyjaciela, zdjął mu spodnie i położył go na wilgotnej od wieczornej rosy trawie.
Podnosić Przyjaciela to fajne określenie, ale biorąc przykład z Wilqa, wolę mówić “Szarpać Bohatera”.
To nie Jaskier, to wikary Tymoteusz!

Położył się na nim tak, że głowę miał na wprost jego krocza.
Geralt był wiedźminem czy żyrafą?
Skąd wiesz, jakie oni tam jeszcze mieli eliksiry...

Wziął go do ręki i zaczął symulować atak padaczkowy.
A podobno to kobiety udają orgazmy...

W tym czasie Jaskier "zaopiekował" się nim.
Jeden symuluje, drugi opiekuje się tylko pozornie... co to, pozycja na szulera?
Mam wrażenie, że oni siedzą naprzeciw siebie i uprawiają cyberseks.

Po chwili wzajemnego robienia sobie lodów, Geralt stwierdził, że Poeta jest gotowy.
Po lodach pora na kakao? :>
Dobrze, że nie budyń czekoladowy...
Jakieś cukiernictwo się nam tu wkrada. Panowie najwyraźniej robią wszystko, żeby tego seksu nie uprawiać.

Podniósł się, co trubadur skwitował jękiem rozżalenia. Wiedźmin uśmiechnął się do siebie. Obrócił Jaskra na plecy i ustawił tak, żeby ten się wypiął.
Cud anatomiczny. Albo Ziemia stanęła na głowie.
A wcześniej Jaskier na czym leżał? Na innych plecach?

Wsadził mu jeden palec. Poeta syknął.
-Ciii-uspokoił go białowłosy, po czym zaczął się lekko poruszać.
Kiwał się jak stary Żyd w synagodze.
Gibał się na wszystkie strony (eeee, makarena!), ale sam palec trzymał nieruchomo. Wniosek: najwyraźniej Jaskier miał tam gniazdko do prądu.

Trubadur jęczał. Wiedźmin po kolei dokładał palce.
A potem zadał cios Wściekłej Pięści.

-Więcej-zażądał Jaskier. Geralt posłuchał. wyciągnął palce i zastąpił je czymś większym. O wiele.
Cóż, Geralt miał miecz. Może nawet dwa. A już na pewno trzy, trzy nagie miecze Geralta!

Tego Poeta się nie spodziewał.
A co, zasugerował się tymi lodami i spodziewał się czegoś o rozmiarze patyczka do nich?
Zaczynam podejrzewać, że Geralt wsadził mu Hiszpańską Inkwizycję.

Krzyk bólu rozdarł powietrze.
Tak, to z pewnością oni.

Geralt z trudem powstrzymywał się od poruszania się. Czekał.
Geralt nie rucha, on czuwa. o.O
Czekał, aż Jaskier straci czujność?

Znalazł sobie za to inną zabawę (xD) (układał na poczekaniu zabawne limeryki) a mianowicie zaczął symulować Jaskrowi ręką.
Nic, tylko symulować i symulować. Matrix normalnie. Ale tam przynajmniej seks był prawdziwy.

Ten po chwilce jęcząc zaczął się na nim (lub pod nim, jak kto woli).
Widocznie system nie dograł wszystkich danych. Migał mu nad głową napis “loading”?
“Zaczął się”, w sensie “został powołany do życia”? Jak świat w księdze Rodzaju?
Nad nim lub pod nim? Narrator sam nie wie?
Jedno zdanie - a tyle pytań i wątpliwości...

Geralt zaczął go rąbać.
O masakro, normalnie widzę, jak Geralt chwyta za miecz i zaczyna w Jaskra napierdzielać.
(Pewnie założył się z kimś, że da radę Jaskrowi z palcem w dupie.)
Gdzie Jaskry rąbią, tam czekoladowy budyń leci...

Jęki bólu po chwili zmieniły się w jęki podniecenia.]
-szy...bciej....-wyjąkał poeta. Wiedźmin wykonał to żądanie, a z odbytu Jaskra strzeliły iskry .
Takie przy tym tarcie było,
że się w dupie zapaliło!

Zmęczony poeta po chwili doszedł i opadł na ziemię.
Prawie jak Tom Hanks, upadł na ziemię i krzyknął “Uratowany!”
Wreszcie z obu uszła para i unosiła się nad nimi w formie zażenowanego obłoczka.

Jednak Geralt był wciąż niezaspokojony, mimo że był blisko.
Gdyby się trochę oddalił, z pewnością by to pomogło.
Gdyby wyszedł z opka, pomogłoby na pewno.

Wyszedł z Jaskra i położył się obok.
Powinno być “wyszedł i stanął obok”, ale Małemu Geraltowi najwyraźniej zabrakło pary...

Spojrzał trubadurowi wymownie w oczy. Zrozumiał. Pochylił się nad nim, wziął go do ust ssąc symulował ręką.
Ktoś zassał wszystkie przecinki.
Dobrze, że językiem nie symulował - jest szansa, że Geralt cokolwiek poczuje.

Geralt spuścił się do jego ust i po chwili obaj nadzy, spoceni i zmęczeni usnęli na trawie.
W krzakach coś cicho zapłakało....
To był Andrzej Sapkowski - chlipał razem z Jeżem i analizatorami, widząc, co aŁtorka zrobiła z “Wiedźminem”...

***
I jak się podobało :> ??
Proponujcie swoje pary...
Alucard i Edward Cullen? I Regis parzący się z Lestatem w drugim pokoju. Proponuję Baudrillard/Freud.
Epic Own :>

http://wiedzminskie-historie.blog.onet.pl/2,ID349602018,DA2008-11-10,index.html

10 listopada 2008
Sen (JaskierxNatchnienie)
Dla Misterious,która marudziła, że zrobiłam jej geja z Jaskra.
Mam nadzieję,że umiem pisać o hetero O.o
Nie umiesz. O homo zresztą też nie. Amen.

Jaskier siedział sam. Tak jeszcze nigdy nie było.
Mamusia zawsze była blisko.
A jak nie mamusia, to miecze Geralta.
A z braku powyższych był chociaż Pegaz.

Kompletnie nie miał o czym pisać. Nie miał jak tworzyć. Śpiewał to, co wszyscy już znali.Nie mógł nic wymyślić. W głowie miał jedynie pustkę. Świat mu się walił.
Nie tyle świat mu się walił, co on dawno nikogo nie walił...

Poeta,a nie miał o czym pisać. W ręku trzymał kartkę i pióro. Napisał kilka słów,przyjrzał się im krytycznie i zmiął kartkę w ręku. Spojrzał na papierową kulkę,którą trzymał i rzucił ją w kąt. Leżało już tam ich z dwadzieścia.
Papier w tych czasach był tani i wszędzie można było znaleźć dobrze zaopatrzone sklepy papiernicze. Może nawet papeterię z Hello Kitty?

Westchnął.Spojrzał na stosik zmiętych kartek i wstał. Podszedł do okna. Otworzył je i wychylił się troszkę.
“Miałem wiersz napisać, wiersz... dupa z pisaniem, chuj z poczytaniem. Nawet sportu w gazecie nie zrozumiem. Jestem w proszku. Kompletnie rozmontowany.”

Na niebo wschodziły pierwsze gwiazdy.
To już drugi sezon.

Przymknął okno i podszedł do łóżka. Usiadł na nim i przygładził kołdrę. Ponownie westchnął.Uśmiechnął się krzywo do swoich myśli i wstał. Zdjął ubranie i położył się do łóżka przykrywając się kocem.
Jak na poetę przystało, Jaskier idzie pod prąd: śpi na kołdrze, przykrywa się kocem, głowę trzyma na prześcieradle... co zrobił z poduszką?
Zeżarł.
W takim razie i tak dobrze, że śpi NA łóżku, a nie na przykład pod albo obok.

Jeszcze chwilę myślał o przyszłości, po czym Morfeusz porwał go w swoje objęcia.
Tam faktycznie jest jakiś desant z "Matrixa".

Podeszła do niego i usiadła obok.

Podkradła się niepostrzeżenie - dziwna, bezpodmiotowa forma zdania.

Bezkształtna masa grafomaństwa przyszła nawiedzać w snach.

Czy tylko mnie się zdaje, że mowa o aŁtoreczce?

Miała na sobie jedynie prześwitującą, ciemnoniebieską chustę ze zwiewnego materiału .

Chustę? *wizualizuje sobie rosyjską babuszkę z chustą na głowie*

Tak. W taki sposób Jaskier zostanie wyleczony z erotomanii.

On jednak nie patrzył na nią. Muskał delikatnie piórko ze swojego fioletowego kapelusza,który trzymał na kolanach.

Podnoszenie Przyjaciela jest już passé. Teraz Muska Się Piórko. Koniecznie na FIOLETOWEJ czapeczce.

Delikatnie się uśmiechnął, gdy jej ręka dotknęła jego policzka. Odwrócił głowę i spojrzał na nią. Była niska, drobna.

Ta ręka. A może to był Pan Rączka z Rodziny Addamsów?

Zaginiony kawałek Asha z “Evil Dead”.

Miała ciemne włosy i oczy bijące granatowym blaskiem.

No ładnie. Wyobraźcie sobie: utonęliście w oczach swojej wybranki, a one wam... JEB z tęczówki!

Jeszcze nigdy nie widział takich oczu.

Ja oczu na ręce też nigdy nie widziałem. Czy to czyni mnie nienormalnym?

A ja widziałam - co prawda nie są granatowe, ale też robią wrażenie:

Ale tamte jeszcze biły blaskiem!

-„Są jak kawałki nocnego nieba” –pomyślał.
Granulowane nocne niebo. Pakowane po pięć sztuk w opakowaniu.
Nocne niebo jest zazwyczaj czarne, nie granatowe, alecojatamwiem.

Te kawałki nocnego nieba wpatrywały się w niego wyczekująco. Zakłopotał się.
Też byłabym zakłopotana, gdyby nagle spojrzał na mnie meteoryt, na dodatek składający niedwuznaczną propozycję.

Zauważył, że pożera ją wzrokiem.
Typowy przykład przedstawiciela patriarchatu o zmultiplikowanym spojrzeniu - nie dość, że pożera wzrokiem, to jeszcze się temu przygląda!
Na potrzeby narracji wyszedł z siebie i stanął obok. Ewentualnie nie wie lewa jego źrenica, co czyni prawa.

-Jesteś słodki, jak się rumienisz- Zarumienił się jeszcze bardziej. Już nawet czuł, że się rumieni.
A potem wypił napar z rumianku, zagryzł rumianym jabłkiem i zapił butelką rumu. A jego dom zamienił się w rumowisko.
A potem jeszcze wziął rum do brzuszka i Janka do łóżka.

–Chi chi! ...Chichuachua?

Jej głos... Skądś go znał, ale nie mógł sobie przypomnieć skąd...

-Jaskier, powiedz mi, ile ja mam na ciebie czekać?- Znów zachichotała. Potem machnęła głową,chcąc odgonić włosy z twarzy.
Zwłaszcza wyegzorcyzmować wąsik spod nosa.
Atak Krwiożerczych Rozdwojonych Końcówek: Zemsta Wampirycznego Fryzjera.

Bardzo nęcąco. A on, coraz bardziej zakłopotany spojrzał na jej w oczy. Wiedziała już, że nie nakłoni go do pierwszego ruchu.
Nie poleciał na bezkształtną ruską babuszkę z kawałkami skały w miejscu oczu? A to dziwak...
Facet już ją pożarł, to na co miał lecieć? Na niestrawione resztki? :>

-Nie poznaję Cię, przyjacielu (Bo jest w spoczynku - a pewnie do tej pory widziała Przyjaciela tylko podniesionego...) - Uśmiechnęła się. Bardzo ponętnie.
Ona go tak zanęca i zanęca... Jeszcze chwila, a zacznie mu robaczki podtykać.

-Taki czasy-Mruknął. - Czasy podagry. - Zaśmiała się. Jej słodki, perlisty śmiech wypełnił pomieszczenie.
Chlust! po podłodze i ścianach.
Nic dziwnego, że atmosfera z miejsca zrobiła się nieco duszna - na tlen zabrakło miejsca.

Jeśli można nazwać pomieszczeniem miejsce, które nie miało widocznych ścian ani sufitu.
To gdzie oni siedzą, w akwarium?

Tuż przy nich stało łóżko okryte czarno-czerwoną pościelą.
Dość, że nie różową.

W tym, z braku określenia, pomieszczeniu (pomieszczenie Schroedingera...?) panował półmrok lekko oświetlony czerwonym światłem, które napływało niewiadomo skąd.
Lekko oświetlony półmrok to mrok oświetlony do połowy - pytanie tylko: dolnej czy górnej?
W jednej trzeciej i trochę we wtorek.

Jedynymi nie-czarno-czerwonymi punktami były oczy dziewczyny (A Jaskier miał czerwone tęczówki? Mujeju, to wampir, do tego głodny! W ogóle był cały czarno - czerwony! Stał się trochę księdzem, trochę komunistą.), jej chusta i kapelusik Jaskra.
Poeta rozejrzał się.
-Gdzie my jesteśmy?- Zapytał.
-W twojej podświadomości-szepnęła.
O, przepraszam, w podświadomości Jaskra powinno być aż gęsto od dup i cycków, to świadomość by bardziej pasowała na jakieś pustkowie.

Bardzo uwodzicielsko. Zbliżyła głowę do jego ucha i polizała je. Przygryzła płatek ucha, a jej ręka powędrowała do jego pępka.
“Głęboki pępek część II - Język Kontratakuje”
Obudź się człowieku, zamknęli cię w “Incepcji”!

Trubadur nagle zorientował się, że nie ma niczego na sobie.
Plusy seksu w podświadomości - brak bokserek do ściągnięcia.

-„Może to i nawet lepiej?”- Pomyślał i postanowił przejąć inicjatywę. Obrócił się i wziął ją na ręce. Na jej ustach zagościł uśmiech.Bardzo prowokujący.
Narrator ma chyba. Zadyszkę. Bo sadzi te kropki. Jak potłuczony.
Jedną ręką trudno pisać zamaszyście.

Podszedł do łóżka i położył ją na nim. Położył się obok i przekręcił się na bok, tak by móc na nią patrzeć.
No dzięki, narratorze, za zaznaczenie, że nie odwrócił się do niej dupskiem. To rzeczywiście niespotykana praktyka.

Z uwagą przyglądał się jej ruchom, gdy bawiła się szubieniczną pętlą chusty. Jej ręce poruszały się zwinnie. I bardzo zgrabnie. Po chwili zrobiła mu na drutach skarpetki wziął jej dłonie w swoje, i położył je obok.
Jak to facet i artysta - fetyszyzacja kobiety, sprowadzanie jej ciała do rangi przedmiotu, kawałkowanie... nie zapomnij ich tylko wstawić z powrotem w odpowiednie miejsce.
Mógłby jej jeszcze polecić, żeby przestała się ruszać i oddychać.

Sam zajął się jej chustą. Fetyszysta tekstylny? Szybko rozwiązał pętlę i powolnym ruchem zdjął materiał. Poruszyła się. Bardzo zmysłowo. Ta chusta. Nie wytrzymał.Jego ręce zaczęły błądzić po jej ciele. Podobało jej się.
Ruska baba likes it.

Jemu też.
Jaskier likes it too.

Poeta musnął jej włosy palcami i zbliżył głowę go jej piersi.Całował je, zostawiał mokre ślady,
Ślimak, ślimak pokaż rogi...

aż w końcu zajął się sutkami. Jeden ssał i całował, drugim zajęła się ręka.
Raczej Pan Rączka. Dbajmy o etykietę.

Drugą ręką gładził jej włosy.
Nogami przymierzał nowe skarpetki.

Ona zaczęła się bawić jego członkiem.
Ubrała go w sukienkę dla lalek i poczęstowała herbatą podaną w zabawkowej zastawie, po czym posadziła na zabawkowym krzesełku obok Pana Misia, który też został zaproszony na podwieczorek.

Delikatnie symulowała go ręką.
Nie wiem czemu mam przed oczami teatrzyk cieni i zajączki robione przy pomocy rąk...

Jęknął, po czym zjechał ustami troszkę niżej. Ręce gładziły jej biodra,a język zwinnie bawił się jej pępkiem.
Biorąc pod uwagę częstotliwość występowania motywu pępka można zaryzykować tezę, iż kryje się za tym chęć Jaskra, by powrócić na łono matki, oferujące ciepło i bezpieczeństwo. W świetle pieszczot piersi, jakim poddawał kobietę, teza ta wydaje się uprawomocniona.

Teraz ona jęknęła, wyzwoliła się na wierzch
… spod jarzma patriarchatu, represjonującego jej kobiecość.

i obróciła rak,
Obróciła RAK? Hm... raki chodzą tyłem... A, w sensie, że wypięła się do niego zadkiem?
Nie, ona zacisnęła się na czymś, na czym nie powinna.

że on mógł dalej bawić się niższymi partiami jej ciała, a ona mogła spokojnie bawić się jego małym.
Był Mały Geralt, mamy Małego Jaskra. Na dodatek potraktowanego bardzo przedmiotowo.
I znów mamy toczka w toczkę ten sam scenariusz (nawet pępek się zgadza!), tylko jedno z bohaterów ma cycki. AŁtorko, serio sądzisz, że do tego sprowadza się różnica w opisywaniu seksu homo i hetero?

Polizała go po czubeczku (i czubeczek ten sam...) i wzięła go do buzi. Zaczęła ssać. On, bardzo już podniecony zajął się jej muszelką.
A zamiast szumu morza... “Billy. Billy! The other day, I was going down on my girlfriend, I said to her, "Jeez you got a big pussy. Jeez you got a big pussy." She said, "Why did you say that twice?" I said, "I didn't."
“See, cuz of the echo.”

Najpierw polizał, a potem delikatnie przysysając się do uda troszkę poniżej pachwiny włożył jej palec.
Ludzka pijawka vs Kobieta plastelina.
Oj tam, po prostu chciał mieć oko jak najbliżej, bez tego mógłby nie trafić.
Był rak, potem muszelka, a teraz glonojad. Tak, w tym oceanie zdecydowanie znajduje się pewna ilość zwierząt.

Symulował delikatnie i po kolei dokładał następne palce.
Po bardzo niewygodnym zgięciu kręgosłupa i umieszczeniu wszystkich dwudziestu uznał, że już wystarczy.
Tu miał być zgryźliwy komentarz, ale jego symulacja nie wyszła. Error 404, comment not found.

Wyjęła go z buzi i odwróciła się.Pocałowała go i nadziała się na jego stojącego członka. Jęknęła w jego usta, zainicjowali innuicki śpiew gardłowy i poruszyła biodrami. On, jakby rozumiejąc przesłanie zaczął ją posuwać.
Jeździł z nią po całym pokoju (którego nie było) robiąc ciche szur - szur - szur.
Wybacz kochanie, nie możemy się kochać, bo posuwam kredens.

Pchał coraz mocniej,aż w końcu dopchał się do wątroby i doszli po kolei.
Oderwała się od jego ust i przyłożyła mu je do ucha.
Ktoś chyba zbyt dosłownie potraktował sformułowanie “posmakować ust”...

-Nawiasem mówiąc, jestem twoim Natchnieniem.-szepnęła
W takim razie dobrze, że nie wyglądała tak.

Obudził się. Pamiętał każdy szczegół snu. Podszedł do okna, zaczynało świtać. Spojrzał na pióro i kartki leżące na stoliku nocnym. Uśmiechnął się promiennie do swoich myśli....

I co powiecie? Jak jest?
Jak symulacja tekstu.

Zaczynając pisać kompletnie nie miałam na to pomysłu < zszokowany >Naprawdę?!, ale jak widać coś z tego wyszło. Niewątpliwie. “Coś” to dobre określenie.
Mam taką prośbę, zgłaszajcie mi swoje pary, bo kompletnie nie wiem, o kim pisać.
Proponuję Geralt x Vesemir, z gościnnym udziałem Triss.
Bilbo i Smaug?
Dzika orgia na dwunastu krasnoludów!!!
Zaprosimy jeszcze 300 Spartan. :>
(A to bym zobaczyła.^^)
Tylko zobaczyła?
A co tam będę przeszkadzać w takim ładnym yaoi.

Tym optymistycznym akcentem kończymy część pierwszą - już za tydzień druga, a w niej: dużo koni, mało lubrykantu, a sensu i dobrego smaku ani grama - czyli to, co lubicie najbardziej! ;)

Starannie wygotowane miecze, czyli elfio-wampirze wujwieco

2012-02-03T12:42:00.000+01:00

Witajcie!

Domagaliście się blogaska z "Władcy Pierścieni" - i dostaniecie go, kiedy tylko znajdziemy coś, co nas zainteresuje. Tymczasem przedstawiamy opko o elfach - które mają tak wyraziste cechy gatunkowe, jak jasne włosy i oczy, ale które poza tym są dosyć krwiożercze, a jeden z nich prawdopodobnie jest strusiem. Gościnnie wystąpi Wiejski-magiczny-runiczny-kowalo-mieczniko-płatnerzo-sprzedawca koni, a jako dodatkowe atrakcje pojawią się: dzika puszcza bez jakiejkolwiek ilości zwierząt, łopoczące peleryny, krasnoludzka wieś i - oczywiście - Elementy Komiczne.
Indżojcie!

Zanalizowały: Kalevatar i Pigmejka
Adres blogaska: http://opowiadanie-o-wampirce.blog.onet.pl/2,ID355700862,index.html

Bohaterowie:

Sen
Wampirka (proszę zwrócić uwagę na szczególną urodę tego określenia) na skutek przekleństwa ojca zamieniona w elfką.
Przekleństwo polegało na tym, że na zawsze zatraciła umiejętność poprawnej odmiany wyrazów.
Spiczaste końcówki przeniosły się jej z zębów na uszy.

Wbrew własnej woli trafia do innego świata, w którym poznaje przyjaźń, miłość i defekujące tęczą kucyponki dowiaduje się o roli, jaką zaplanował dla niej los.
Albowiem, jak nauczyło nas fantasy, każdy świat tylko czeka na bohaterkę, która go ocali. Przed czym - jest kwestią drugorzędną.

Szybki Lopes
Struś Elf wygnany z wioski. Spotyka Sen dwa dni po jej przybyciu do tego świata i postanawia poprosić ją o pomoc w zbieraniu strusich jaj jej towarzyszyć. Jest wesoły i dość otwarty jak na ptaka elfa. Nie lubi posługiwać się magią. Uwielbia ptaki (wiadomo!).
Mnie się Szybki Lopez kojarzy bardziej z tym dowcipem:
Szybki Lopez baraszkuje w łóżku z panienką i nagle rozlega się dzwonek do drzwi. Panienka oczywiście przerażona, bo przekonana, że to mąż wraca z pracy. Szybki Lopez, jak to Szybki Lopez, ubiera się błyskawicznie i wyskakuje przez okno. Panienka idzie otworzyć drzwi. Otwiera, a tam Szybki Lopez:
- Zapomniałem butów.

Lelek
Lelek- gatunek niewielkiego ptaka nocnego z rodziny lelkowatych (Caprimulgidae) wędrowny poeta, mający talent do wpakowywania się w kłopoty: jak nie kłopoty z damami(a raczej z ich mężami) to ze zbójcami (Znaczy się - gustuje w chłopcach?). Na początku milczący, potem otwiera się i okazuje się niepoprawnym gadułą i co ciekawe, bardzo dobrze rzuca nożami w rozmówców ale tylko tych, którzy mu przerywają. Mimo wszystko wierny druh i towarzysz a nawet kompan i przyjaciel.

Xaver
Syn "tego" Mozarta? Czy może profesor X w przebraniu?

Elfi rycerz, zdezerterował z dwóch armii w obu zarabiając bezterminowe wyroki śmierci.
Z dwóch armii... naraz? Znaczy się był podwójnym agentem?
Mnie to trochę Cahirem zapachniało. "Wieża jaskółki": A Cahir aep Ceallach w wielkim konflikcie Nilfgaardu z Nordlingami zdążył już walczyć w obu armiach i z obu zdezerterować, w obu zarabiając zaoczny wyrok śmierci.
Ciekawy jest ten bezterminowy wyrok śmierci. Znaczy co, że nie ulega przedawnieniu?
Jeśli umrze przed wykonaniem wyroku wskrzeszą go, a potem zabiją znowu - tacy są zawzięci!

Wie dużo o wojnie, jednak jest przekonany, że wszyscy się nawzajem wybiją a ostatni zgasi światło ten świat stanie się światem gnomów, które jako jedyne nie mieszają się do konfliktów zbrojnych.
Tak, bo na wojnie wystarczy nie mieszać się do konfliktu, żeby nie zginąć. Ofiary w ludności cywilnej biorą się więc zapewne stąd, że owa ludność masowo sama rzuca się pod czołgi.

Rozdział 1
-Nie zrobię tego!!! Nie i koniec. Nie zabiję już nikogo więcej! Nie potrzebuję tego!- dziewczyna miotała się po pokoju.
-Jesteś wampirem! Jesteś nim, czy tego chcesz, czy nie!- gładki głos ojca wbił się w jej przemowę jak w masło.
Dobrze, że jej przemowa miała konsystencję masła - inaczej nic gładkiego by w nią raczej nie weszło.

-Nie jestem! Nie mam czerwonych oczu, tylko niebieskie! We włosach mam jasne pasemko!
A na głowie kwietny mam wianek! W ręku zielony badylek!
Bo o wampirzej naturze decyduje wygląd zewnętrzny. Mnie przekonuje zwłaszcza to jasne pasemko. Nie można być wampirem z jasnym pasemkiem, przecież to elementarne. Aha, czyli jak nastroszę sobie włosy, żeby mieć grzywę i spiłuję zęby tak, żeby były bardziej spiczaste, to mogę zacząć wmawiać ludziom, że jestem lwem? Wmawiać możesz. :)

Nie jestem nim. I zróbcie mi co chcecie, ale nie zabiję już nikogo.
-W takim razie nie możesz tu przebywać.- z kolei głos matki zabrzmiał w okrągłej komnacie.
To głos ojca obijał się o ściany holu przed wejściem?
A matka siedziała w jakiejś tam okrągłej komnacie i wrzeszczała, żeby ją było słychać.

- jutro zdecydujesz, czy chcesz być wampirem, którym się urodziłaś, czy elfem. Chodź- złapała ojca za rękę i wyszli łopocząc pelerynami.
*łopotu łopotu*
Chyba mają tego samego krawca co Rahl Posępny, bo on też łopotał. To źle wróży.
Zwizualizowało mi się, jak ci rodzice idą trzymając w wyciągniętych w tył dłoniach brzegi peleryn i energicznie nimi łopoczą. Może to taki napęd, jak śruba na statku?

Dziewczyna skuliła się na łóżku i spojrzała w lusterko badając kolor swoich oczu. Nigdy jeszcze nie widziała tak głębokiego błękitu. Potem przyjrzała się jeszcze jasnemu pasemku nad czołem. Odrzuciła włosy do tyłu i wstała. Stanęła przed dużym lustrem i podwinęła rękaw. Na bladej skórze widniał czarny symbol. Sen zasłoniła go dłonią i uśmiechnęła się. Lekko zbladł.
Co zobaczyła, przenikając wzrokiem dłoń.
Może miała przeźroczystą dłoń?

Nie chciała go widzieć. Nie chciała go mieć. Nie chciała być wampirem.
A to bycie wampirem zależy - oczywiście oprócz koloru włosów - od jakiegoś znaku na przedramieniu (Mroczny Znak anyone?)? Łoboru, ktoś tam znakuje te wąpierze, jak nierogaciznę? Pewnie jeszcze mają w uszach kolczyki z numerkiem.
Może z tymi znakami charakterystycznymi to jak z grą w papier-kamień-nożyce, gdzie nożyce pokonują papier, a papier - kamień itd. - tylko tutaj np. pasemko pokonuje tatuaż, a jasny kolor tęczówki - kły?

Do życia nie była jej potrzebna krew śmiertelników.
No to z niej dupa, nie wampir. Dylemat rozwiązany.

Wiedziała, co ją czeka. A mimo to nie rezygnowała. Chciała opuścić ten zamek z tymi grubymi, zatęchłymi murami.
Ciężko będzie zabrać mury ze sobą, zwłaszcza jeśli są grube, ale może ktoś jej pożyczy jakąś większą taczkę... albo tira.

Zaczęła się pakować. Między brwiami pojawiła się zmarszczka. To ją też spakowała. Schowała niezbędne rzeczy i poszła do pokoju rodziców zabierając plecak. Zapukała i weszła.
-Zdecydowałam się i odchodzę. Nie napiję się krwi w Dzień Miesiąca.
-Nie?- ojciec wstał z fotela- w takim razie odejdź stąd! I nigdy nie wracaj! Nie chcę cię widzieć!!! NIE JESTEŚ JUŻ MOJĄ CÓRKĄ!!!
-Nie jestem nią od dawna.- odpowiedziała mu uprzejmie.
Jasne pasemko mam po listonoszu.

- A teraz wybaczcie, idę. Pa mamo, podaj temu panu coś do picia. – odwróciła, się i poczuła coś.
-Co… co ty robisz!- wrzasnęła, unosząc się w powietrze
-Przeklinam cię! Traf do kraju magii, gdzie niechybnie zginiesz! Stań się elfem! Nienawidzę cię!
Elfem? Tylko? Panie wampirze, cieniutka ta pańska zemsta, ja bym ją zmieniła w wróżkę zębuszkę. Albo w kucyponka.
A w gnoma to nie łaska? Albo krasnoluda?

Sen poczuła, leci, że ale zaraz zapadła w odrętwienie. Wyrwało ją z niego mocne uderzenie. To Pigmejka kopała narrację, żeby przywrócić właściwy szyk w zdaniach. Podniosła się. Stała na polanie w lesie. Przygryzła wargi ze złości i poczuła coś dziwnego. Nie miała kłów. Pomacała się po twarzy pełna sprzecznych uczuć. Porwała włosy, które z kruczoczarnych zmieniły się w jasne.
Zapamiętać: czarnowłose elfy nie istnieją. Noldorowie to wymysł hobbickiej propagandy.

Poderwała rękaw. Nie było nic. Znak zniknął. Zamiast niego pojawiła się jasna blizna. Jeszcze jaśniejsza niż blada skóra. Wiedziała, że będzie musiała ją ukrywać. Bo przestała być wampirem, a stała się elfem.
Oczywiście nie sprawdziła cechy, że tak powiem, zasadniczej, czyli spiczastości uszu... ale w tym blogasku żadna magiczna rasa nie jest tym, czym być powinna.

Rozdział 2
Sen szła już dwa dni zastanawiając się po co sprzeciwiła się rodzicom. Była zmęczona, bała się i w ogóle nic nie wiedziała.
Nawet tabliczka mnożenia sprawiała jej trudności.
Tak się kończą nastoletnie fochy.

Nagle usłyszała szelest. Wyostrzony słuch informował ją, że ktoś się zbliża.
Ja wiem, że Wy wiecie, ale trzeba to stwierdzić głośno - był to Jeż Jak Byk! *szelestu szelestu*

W panice schowała się w krzakach trzymając w ręce sztylet. Marna to była broń, ale zawszy broń….
Taka broń to rzeczywiście... dobra chyba tylko na wszy.
Te wszy na pewno mają coś wspólnego z nadprogramową kropką na końcu zdania.
To nie kropka, to bardzo mała wesz!

W polu widzenia pojawił się młody elf.
-Młody!- zbeształa się w myślach- po elfach nie widać wieku.
Jedno było pewne: to był elf rodzaju męskiego z długimi białymi włosami, wysoki i smukły. Zatrzymał się i nałożył strzałę na cięciwę.
-Wyjdź. Pokarz się!- zawołał.
Zbiczuj się!
Uhuhu, dopiero początek blogaska i już BDSM? *Pigmejka lubi to*

Głos miał melodyjny, dźwięczny i w ogóle miły dla ucha, jednak Sen zamknęła oczy i cicho zaklęła. Wyszła ostrożnie zza krzaków i popatrzyła się na elfa.
-Nic ci nie zrobię- powiedział ten i opuścił łuk.
-To dobrze- odpowiedziała mu, ale nie schowała noża. Był pierwszą istotą, jaką widziała od kilku dni. Jednocześnie była zadowolona, jednocześnie przestraszona.
Jednocześnie, zauważcie.
Typowe “i chcę, i boję się”. Tru Loff jak nic.

-Jestem Lopes- elf schował strzałę do kołczana. - Szybki Lopes - dodał, gdy było już po wszystkim.
-Ja…- Sen przełknęła ślinę. Wampirom często nadawano imiona uczuć i stanów istot,
Z pewnością uroczo było mieć wujka Ogólne Zmęczenie i ciotkę Hercklekotkę.
A jeszcze fajniej - siostrę Notoryczne PMS i brata Dziś Też Mi Nie Stanął.

jednak teraz powiedzenie ,,Jestem Sen” wydawało się jej strasznie głupie. Westchnęła i zrezygnowana powiedziała:
-Jestem Sen.- spojrzała na niego by zobaczyć jego reakcję.
-Sen?- zdziwił się.- ale fajne. Bo moje w starym języku oznacza przebudzenie.
W którym starym języku?
Mniejsza o to - mnie ciekawi, co jego imię znaczy we współczesnej mowie. "Poranne wory pod oczami"?

-O.- powiedziała tylko. Stali tak przez chwilę, nie wiedząc co powiedzieć. Pierwszy odezwał się Lopes.:
- Czy ty też wędrujesz przez ten las?

-Dokąd idziesz?
-Ja…- a skąd mam wiedzieć?- pomyślała- nawet nie wiem, gdzie wylądowałam
-Nie wiem
-Acha. To tak jak ja.
Wśród elfów szwendanie się bez celu i sensu najwyraźniej jest zajęciem bardzo popularnym. Może to jakieś podróże zen?
Oj tam. Łazi to po lesie, zje jakieś podejrzane grzybki, które się okażą halucynkami, to i później trochę nie ogarnia, normalna rzecz.

Słuchaj, to może razem będziemy podróżować, co? W grupie raźniej i bezpieczniej.
I może w końcu wymyślimy, dokąd, u licha, chcemy dotrzeć.
Zwłaszcza że nowo poznany prawie na pewno nie jest gwałcicielem ani złodziejem... tak mu dobrze z oczu patrzy!

-Hmm… właściwie… to nie mam nic przeciwko…
-No to super!
-…ale mam jedną prośbę. Nie pytaj mnie kim byłam wcześniej. Nie pytaj mnie o przeszłość, ja też nie będę. Nie chcę. W porządku?
Skrywanie mhhrocznych tajemnic jest niezbywalnym prawem każdej boCHaterki.

-Dobrze. Właściwie to nawet lepiej. Mnie też się o przeszłości nie chce rozmawiać. Te gwałty i morderstwa to nie jest coś, czym lubię się chwalić, rozumiesz. To co, idziemy?
-Wspaniale. Tylko gdzie?- spytała się uprzejmie.
-Hmm… Nie za bardzo do miasta, lepiej się trzymać na uboczu…
Oho, ktoś tu się ukrywa. Mnie by coś takiego niezbyt entuzjastycznie nastroiło do spotkanego na odludziu nieznajomego, no ale to mnie.

Najlepiej na południe, nie ma tam wielu miast, są wsie, elfickie, ludzkie i Krasnoludzkie…
Pytanie do Czytelników: słyszał ktoś z Was kiedyś o elfickiej wsi? A o krasnoludzkiej? Ja też nie.
*wizualizuje sobie rozsiane wśród pól skromne kopalnie krasnoludzkie pokryte strzechą*

Gnomie bardziej na wschód, ale nie musimy tam iść…
No nie mogę - ciekawe, czy w tej krainie smoki też mają swoją wieś.
*Smocza Wólka*

Przy wsiach się lepiej trzymać, w razie czego będzie pomoc. A ty nie jesteś z tego świata, prawda?- zadał to pytanie takim tonem, jakby się pytał czy słońce świeci. Sen upuściła nóż, który zaczepił o udo i zostawił na nim czerwoną smugę. Zaklęła paskudnie i podniosła go.
Jeszcze chwila, a się o własne nogi zabije.

-Nie. Ale miałeś się nie pytać o przeszłość.
-To takie pytanie organizacyjne… Nie wyglądasz na taką z tego świata, bez urazy.
A co, ma nad głową wielki świecący neon z napisem "Królestwo moje nie jest z tego świata"?
Nom. A poza tym ma na sobie ubrania modne jakieś trzysta sezonów temu.

Uważam, że kilka słów o sobie nie zaszkodzi. Dobra, ja zacznę. Chodź- złapał ją za rękę i pociągną między drzewa.
Wow, naprawdę jest szybki. Tak szybki, że urywa mu od końcówek rzeczowników.

-Nazywam się Lopes. To ci wystarczy, ja sam nie umiem dobrze wypowiedzieć swojego nazwiska, mimo że uczyłem się go 56 lat. Mam 62 lata.
Boru, ciekawe, jak długo uczył się wiązać buty i nie wycierać nosa w rękaw.
O pisaniu i czytaniu nie wspominając. (Idąc tym tropem - czyżby wszystkie aŁtoreczki mające problem z poprawnym pisaniem miały bardzo trudne nazwiska - i nie mogły opanować zasad języka, bo uczyły się własnych danych osobowych?)

Uczono mnie magii, ale nie lubię się nią posługiwać… denerwuje mnie. Zostałem wypędzony z wioski… bo zaniżałem jej średni iloraz inteligencji o dobre 50 punktów nie chciałem czegoś zrobić. Myślę że wystarczy. Teraz ty.
-Muszę…?
-Tak.
-Nie chcę.
-Ejże, umowa to umowa!
Sen spojrzała na niego koso, ale nie sprzeciwiła się temu.
Kos też nie miał nic przeciwko.
Kosa tym bardziej, jako że jest tylko narzędziem.

-Ja nie jestem elfką. Nie urodziłam się nią. Rodzice… sprzeciwiłam się im. No cóż… przenieśli mnie tu. Nawet nie wiem gdzie jestem, w jakim świecie, w jakim czasie.
Normalni rodzice co najwyżej szlaban dadzą...

Czas jest chyba ten sam, ale inny wymiar.
-Kim byłaś wcześniej?
-Wampirem- nie popatrzyła się na niego tylko szła dalej. Mimo to usłyszała jak głośno wciąga powietrze- nie chciałam się napić krwi w rytualny dzień. Powiedziałam nie i papa, ale ojciec się wkurzył. I żeby tylko się wkurzył. Wpadł we wściekłość. Za pomocą zaklęcia spuścił na mnie przekleństwo.
Z dużej wysokości, za pomocą zaklęcia liny i kołowrotu.
W tych okolicznościach lepsze przekleństwo niż kowadło albo fortepian.
Fakt, szkoda fortepianu.

Przeniosło ono mnie tutaj i zamieniło w elfa. Wystarczy ci?
-W zupełności…
-Zdziwiony?
-Trochę… To prawda, że wampiry mają taki… śmieszny akcent?
-Znak?- dokończyła kpiąco-tak , to prawda.- podwinęła rękaw ukazują bliznę.- znikną mi.
Po tym opku chodzi jakiś Znikacz. Znika nie tylko znaki, ale i ostatnie litery w wyrazach. Znikaczu, idź precz!

Jest czarny i uważam to za głupotę, gdy ktoś chce zaszpanować i wykuwa sobie taki tatuaż.
Wykuwa w granicie i stawia w ogródku, ofkors. Fakt, to głupie.
Wgl skoro tutejsze wampiry są takie same jak te w świecie boCHaterki, znaczy to, że to ten sam świat, prawda?
Tak podpowiada logika - co oczywiście oznacza, że zapewne jest całkiem inaczej.

-O kurcze…- elf nie mógł zdobyć się na nic więcej. Przez chwilę szli w milczeniu. Słońce minęło już zenit.
-Może coś zjemy?- zaproponowała Sen
-Masz coś?- zainteresował się Lopes
-Trochę owoców. Robaków, korzonków, jagód zebranych w lesie...
-Ach… Myślałem że coś jeszcze…
Schaboszczaka.

-Ostatni kawałek chleba zjadłam dziś rano- odpowiedziała mu sucho- nie jestem wybredna, po za tym zmęczyłam się.
-Dobra, odpocznijmy. Ja też mam trochę owoców. Zapowiada się królewska uczta, nie ma co.
-Ale masz delikatne podniebienie… no no…- zakpiła elfka wgryzając się w jabłko.
Ciekawe skąd wzięli te jabłka. Z dzikiej jabłonki, czy może zajumali komuś z sadu?

-Od miesiąca jem tylko owoce. Nawet tobie by zbrzydło. Mam ochotę na porządny kawał mięsa.
Mówiłam, coś krwiożercze te elfy.
*wizualizuje sobie elfa wchrzaniającego golonkę*

-Po co nosisz łuk?- popatrzyła się dziwnie na niego.
-Mam polować!- wykrzyknął wstrząśnięty. - To uwłacza mej godności! - Sen uniosła ironicznie brwi.
-Nie musisz, możesz złapać ptaka i zjeść go na żywo- parsknęła ze złością.
Możesz też zjeść go w formie retransmisji, po wcześniejszej obróbce w studio.
(A od polowania różni się to tym, że...?)
(Niczym, oprócz tego, że nażarłby się przy okazji pierza.)

Lopes zakrztusił się gruszką (Chyba jednak zajumali komuś te owoce z sadu, bo w dziką jabłonkę ORAZ dziką gruszę nie uwierzę.)
-Słucham!? Zbyt kocham ptaki, żeby je jeść. I tu jest problem, bo w tym lesie żyją tylko ptaki.
-Wiewiórki? Jelenie? Nietoperze? Mrówki? Jeże?
-Nie. Dlatego nie ma mięsa.
Wioski krasnoludów, las bez zwierząt... jakie jeszcze cuda zafunduje nam aŁtoreczka?

No, mrówki są, ale nie jestem aż tak głodny…
To chyba są jakieś mocno jadowite i mordercze mrówki, które wybiły pozostałe zwierzęta - innego logicznego wyjaśnienia dla opustoszałego lasu nie znajduję.

Zamilkli. Po chwili skończyli jeść i poszli dalej. Sen w ogóle nie orientowała się w otoczeniu i na jej gust mogli się również kręcić w kółko, dlatego zdała się na instynkt elfa.
-Jak duża jest ta puszcza?
-Dość duża, żeby się po niej długo błąkać. My jesteśmy na skraju, w ciągu półtora tygodnia powinniśmy wyjść na równinę.
I na całym tym obszarze nie żyje ANI JEDNO zwierzę niefruwające. Lecę uwierzyć. Elfie, naprawdę lepiej byłoby, gdybyś się przyznał, że jesteś dupa, nie myśliwy.
Może przez sześćdziesiąt dwa lata życia zdążył już wybić i zeżreć wszystko, co tu żyło?

W ciągu miesiąca dotrzeć do jakichś wiosek.
Gdzie oni wywędrowali? Na Kołymę?
Najwyraźniej.

Zatrzymali się po kilku godzinach na noc. Sen poszła poszukać czegoś do jedzenia, a Lopes zajął się przygotowywaniem obozu. Zjedli iście królewski posiłek: gruszki i jabłka jakimś cudem rosnące w tym lesie.
Ok, wyjaśniło się - to nie las, tylko naprawdę, naprawdę duży sad. Albo aŁtoreczka w życiu w lesie nie była.

Trafiła również na śliwy, tak jakby nie było tutaj pór roku.
Rozumiem, ze według aŁtoreczki śliwy błyskawicznie wyrastają późnym latem, dają owoce i zaraz usychają?
Niech dobrze poszuka, może jeszcze w tym przedziwnym lesie trafi na krzak dżemowy i zarośla konfiturowe. Potem tylko musi znaleźć drzewo chlebowe i kolacja jak znalazł.
I strumyk, którym kakao płynie z wolna.

Rozdział 3
-Dzień dobry!- rzuciła Sen do Lopes
-Ja jeszcze śpię…- jęknął elf i przewrócił się na drugą stronę. Na twarzy dziewczyny pojawił się złośliwy uśmiech. Złapała jakiegoś żuka (W tym lesie są podobno tylko ptaki i mrówki!) i bez ceregieli wrzuciła mu go za koszulę. Na efekt nie trzeba było długo czekać. Elf najpierw poruszył się mrukną, w końcu poderwał się z ziemi z głośnym okrzykiem:
-Cholera jasna!- zerwał koszulę a nieszczęsny owad pomkną daleko stąd…
Oto przed państwem Element Komiczny. Gdy już przestaniecie się śmiać, możecie wrócić do lektury.

Lopes popatrzył się na nią z wyrzutem- odbiło ci?
-Nie reagujesz normalnie jak chcę cię obudzić, to muszę sięgać po radykalne środki. Masz śniadanko i niezłą klatę-Sen wyszczerzyła się głupio patrząc się na nagi tors elfa.
Ten tors również mu zaserwowała do pożarcia, jak rozumiem?
Nie, tors zaserwowała sobie - nabrała bowiem ochoty na coś mięsnego.

Założył koszulkę i smętnie popatrzył się na kilka owoców.
-To wszystko?
-Nie, pociągnij za sznurek a dostaniesz resztę- prychnęła Sen i popatrzyła się na niego ponuro. Miała identyczne śniadanie i tak samo jak on była z tego zadowolona. Elf szybko zjadł posiłek i spakował się. Szli w milczeniu. Słońce prażyło niemiłosiernie.
W lesie? Nie, aŁtoreczko, o ile nie idą właśnie przez tropikalną dżunglę, to nawet podczas upału w lesie nie będzie im gorąco.
Kolejny argument za tym, że to jakiś w cholerę wielki sad.

Około południa doszli do małego strumyczka, który na szczęście płyną na południe. Sen zdjęła plecak i siadła na brzegu. Byłą okropnie zmęczona. Lopes również siadł na trawie.
-Możemy iść strumieniem, nie będziemy musieli się martwić o wodę- odezwał się po chwili. Był zmęczony. Sen nie odezwała się. Nie chciało się jej marnować sił na gadanie.
Nie chciało jej się z nim gadać po prostu. Najwyraźniej robi wszystko, żeby zniechęcić nowego towarzysza podróży.

-Sen- rozmowę znowu zaczął Lopes. A podobno elfy są skryte-pomyślała- czy umiesz walczyć mieczem?
-Oficjalnie czy nie?- Sen dziwnie się uśmiechnęła.- oficjalnie to nie. Wampiry jak już muszą walczyć, robią to dzięki swoim umiejętnościom.
Wszyscy inni walczą polegając na swoim braku umiejętności.
O przepraszam, ja moją dzidą władam bardzo umiejętnie.
Już ustaliłyśmy, że jesteś wampirem. Choć kolor włosów może działać na
Twoją niekorzyść.

Ja jednak czasami brałam stary miecz i wywijałam nim razem z min sługą.
Chodzi o sługę min przeciwpiechotnych czy sługę dostępnego na minuty?
W każdym razie jest to najwyraźniej sługa przyczepiony do miecza. A ona okrutna nim wywija - przecież się temu słudze może w głowie zakręcić! :(

Uczył mnie- dziewczyna uśmiechnęła się do wspomnień.- więc od biedy trochę umiem.
-Acha. Pytałem się, bo ostatnio jest trochę niebezpiecznie.
Mrówki w tym lesie stały się ostatnio jeszcze bardziej agresywne.

Dobrze by było, jakbyś umiała walczyć. Moglibyśmy wieczorami ćwiczyć patykami. To nie to samo, ale trochę bym cię podszkolił. W jakiejś wsi załatwiłoby się broń.
Taa, kurna, chyba cepy.
Co chcesz, takimi widłami to już można niejedno zrobić, o kosach nie wspominając.
Szermować nimi akurat nie można, a zdaje się, że o to boCHaterom chodzi.

-Jest niebezpiecznie?
-Jeszcze się pyta… Acha, ty nie wiesz… Jest wojna. Król krasnoludów wypowiedział wojnę jednemu ludzkiemu miastu…
Ja to zawsze myślałam, że wojny toczą, że tak powiem, jednostki równorzędne, a nie - cesarstwo z powiatem.

I tak to się potoczyło.
-Reakcja łańcuchowa?
-Coś w tym stylu… Elfy znowu przypomniały sobie o czymś, co im krasnoludy zrobiły 200 lat temu, a ludzie, że elfy zabrały im 120 lat temu jakieś wzgórza.
Bo ludzie, zamiast walczyć przeciwko wspólnemu wrogowi, woleli wplątać się w naparzankę każdy przeciw każdemu.
W sumie... to akurat typowo ludzkie zachowanie.

-A ty nie chciałeś iść na wojnę…- Sen spojrzała na niego
-Tak. Po cholerę mam się bić jak idiota o to co było 100 czy 200 lat temu? Fakt, dla elfa to niewiele, jednak ja nie mam ochoty ginąć z powodu kaprysu wszystkich królów.
-Wszystkich?
-Tak. Król Kazu, elficki. Król Zazu, ptasi. Król Yuidestext (Yyy... Król Unisex?), krasnoludów. Królowa Vikollina, ludzi. (...)

Rozdział 4
Minęło 4 dni. Rzadziej rozmawiali, co można było przypisać zmęczeniu. Jednak tego dnia wywiązała się między mini dość ciekawa rozmowa.
-Słuchaj- zaczął Lopes- jak walczą wampiry?- zgodnie z obietnicą Lopes zadbał o to, aby Sen nauczyła się walczyć mieczem. Teraz siedzieli przy ognisku opatrując siniaki, których mieli już wspaniałą kolekcję w przeróżnych miejscach.(...)
Siniaki po patykach? Oni się chyba kłodami drewna naparzają, a nie patykami...

-Ech… wampiry mogą rzucać uroki, lewitować lub latać, zależnie od okoliczności,
Raz wyrastają im skrzydła, a raz nie - zależy jak się trafi.
Lewitowanie i latanie to metody walki? Pojedynkują się na to, który wyżej podfrunie, czy co?

czytać w myślach, czasami mają wizję przyszłości. W pełnię księżyca mogą zmieniać się w nietoperze, stają się niewidzialni. Są najlepszymi szpiegami, w bezpośrednim starciu rzadko biorą udział.
-Ty straciłaś te zdolności, tak?
-Tak- odpowiedziała po chwili milczenia- szlifowałam je przez 50 lat…
A teraz - wszystko to jak krew w piach, jak psu w dupę...

-A Ile tak w ogóle masz?
-52. To bardzo mało, dalej jestem nastolatką.
-Jak u elfów?
-Coś w tym stylu… Elf jest najbliższy wampirowi.
No, pod względem zainteresowania fanów, to na pewno.
(Mam wrażenie, że Edward C. wziął to sobie za bardzo do serca.)

-A co ze światłem słonecznym?
- Przystosowali się- Sen przykryła się kocem i popatrzyła na niego poważnie.
-A kiedy u wampira są zawierane związki małżeńskie?- coś mu się przewróciło w brzuchu, jednak nie odwrócił wzroku.
-Po osiągnięciu dojrzałości, jak wampir skończy 120 lat.
- A jak wampir robi kupę?
Sto dwadzieścia lat? Uuu, to dobrze, że ją zamienili w elfa, inaczej by szanowny Tru Loff musiał trochę poczekać. Chyba że to Roman Polański.

Rozdział 5

Kilka dni później dotarli do wioski. Było to około południa. Pierwszym miejscem, do którego poszli była gospoda. Zamówili tyle jedzenia, że właściciel zażądał opłaty z góry.
Pojedli sobie i spytali o 2 miejsca: gdzie można kupić wierzchowe konie i broń.
Na co karczmarz zaniósł się śmiechem grzmiącym i odrzekł, że to nie erpeg, tylko porządna wioska, tu się takich rzeczy nie sprzedaje.
Ja zaś zanoszę się złośliwym chichotem, bo myślę sobie, skąd błąkający się od dawna wyrzutek i przybyła z innego świata mieliby mieć pieniądze na to wszystko - i przychodzi mi do głowy tylko zapłata w naturze.

Wskazano im kowala, będącego jednocześnie płatnerzem: robił miecze i sprzedawał konie oraz inną broń.
W wolnych chwilach przepisywał księgi zaklęć, tkał magiczne szaty +10 do defa, warzył mikstury uzdrawiające i prowadził spis questów zlecanych przez okoliczną ludność.
(Tak się składa, że płatnerze robili akurat zbroje, a nie broń... no ale rozumiem, w grach miecznicy nie pojawiają się aż tak znowu często.)
AŁtoreczko, bez jaj - po wór wiejski kowal miałby się zajmować takimi rzeczami? Kto by to od niego kupował, skoro wieś jest oddalona o lata świetlne od najbliższej cywilizacji? Jeszcze konie sprzedawał... ani chybi lęgły mu się gdzieś za kuźnią. Za stodołą. Na wsi wszystko, co ciekawe, dzieje się za stodołą (ewentualnie w stodole na sianie).

Poszli we wskazane miejsce; na końcu małej wioski ukazała się duża kuźnia.
Sądząc po asortymencie, ja bym się jeszcze stajni z wozownią spodziewała.
Zza drzewa się ta kuźnia wychyliła.

-Dzień dobry-rzucił Lopes wchodząc do pomieszczenia. Powitał ich sam kowal: chłopisko wysokie i barczyste, z mięśniami jak się patrzy. Miał ciemne, proste włosy i szare oczy.
-A dobry, dobry. Ja jestem kowalem.
Było to najwyraźniej jedyne zdanie, jakie potrafił wyartykułować. No srl, kogo można by się spodziewać w kuźni?
KuŹnierza?

-Acha. My w sprawie mieczy i koni.
-Ach tak, interesy…Proszę za mną, co pierwsze? Miecze czy konie?
A może queścik do tego?

-Miecze- odezwała się Sen
-Jak sobie panienka życzy- kowal zaprowadził ich do pomieszczenia z tyłu kuźni. -Proszę- kowal pokazał im skład z bronią. O szlag, zbrojownia. :D Znajdowały się tam miecze, sztylety, tarcze, zbroje, łuki, kusze oraz bełty do nich.
A także dwie balisty, armata, oddział bojowych nosorożców, Jedyny Pierścień (Sauron included) oraz dziad z babą.
To nie kuźnia, to jakiś kanał przerzutowy handlarzy nielegalną bronią!

-Proszę, jaki was miecz interesuje?
-Półtoraręczny, obusieczny, ma się rozumieć.- odezwała się zimno Sen.
Chciała chłodem zamaskować oczywistą ignorancję w temacie. Srl, nie ma jednosiecznych półtoraków, przykro mi.
Chciała mu od samego wejścia pokazać, gdzie jego miejsce. Klękajcie na kolana przed Mary Sue, nędzne psy!

Lejster spojrzał na nią zdziwiony. Przypomniał sobie, że faktycznie, podczas treningów czasem trzymała kij jedną, czasem dwoma rękami oraz cięła raz jedną, raz drugą stroną. Półtoraręczny miał dobrze wywarzone wygotowane wręcz ostrze do zarówno jednej jak i dwóch dłoni oraz odpowiednią rękojeść, obusieczny miał ostrze z obydwu stron, pozwalając ciąć, nie miażdżyć.
Dziękujemy, kapitanie oczywistość. Nie, jednosieczne bronie nie służą do miażdżenia. Nie, obosieczność półtoraka nie jest cechą fakultatywną.

-Proszę- odezwał się kowal pokazując rząd mieczy- półtoraręczne. Te z prawej są obusieczne.
A te z lewej to jakieś chujwieco.
A to z lewej to zasuszona ryba piła, jest w przecenie.

Sen podeszła do jednego. Wyjęła go z pochwy i wzięła mały zamach. Obróciła się w półpiruecie i cięła z wyrzutu.
Z wyrzutem to na nią pewnie ten kowal patrzył - za to, że zamiast kupować, jakieś tańce odstawia.
No i ona właśnie ten wyrzut przecięła.

Pokręciła głową i odłożyła miecz. Powtórzyła to z następnymi. Dopiero przedostatni zwrócił na siebie jej uwagę na dłużej. Trzymała go w dłoniach, jednak po chwili odłożyła. Popatrzyła się na ostatnie mrużąc oczy. Lopes i kowal patrzyli się to na nią, to na miecz, jakby oglądali mecz tenisa.
Raczej wyścigi w korkach na Zakopiance, sądząc po tempie akcji.
Na miejscu kowala dawno wzięłabym pierwszy lepszy miecz i wypróbowała go na jej tyłku za to całe wybrzydzanie.

W końcu elfka jednak wzięła do ręki. Zamachnęła się nim i przecięła lecącą muchę na pół.
Mieczem półtoraręcznym.

Może jej ojcu coś się pomerdało i zmienił ją w Ciri? W sumie... jasne włosy, elfia krew, wkurzający charakter - to by się nawet zgadzało!
Albo to była naprawdę bardzo duża mucha. Przyleciała z Rosji, czy coś.

Spojrzała na ostrze z uznaniem: było ostre jak brzytwa. Doskonale wywarzone ("przed wykuciem miecza gotuj żelazo przez 2 godziny na małym ogniu..."), rękojeść leżała w dłoni bardzo dobrze. Po smukłym ostrzu biegł rząd runów;
No ja pierdziu, jeszcze runy ten wiejski kowal wykuwał na mieczach.
Ciekawe, jaki ten miecz ma dmg.
Niech zgadnę... świeci się na niebiesko, kiedy w pobliżu znajduje się wróg, czy też może jest świeżo wyciągnięty z kamienia?

elfka nie potrafiła ich przeczytać,
No co może być napisane na mieczu? "Na pohybel skurwysynom!", to chyba oczywiste.
Albo "Nie krój mną marchewki, bo się wtedy niszczeję. Z poważaniem, miecz".

jednak podobało się jej migotanie światła w krawędziach.
-Biorę ten- powiedziała do kowala i włożyła miecz do pochwy.
-Dobry wybór, ładna z was para, ty i Noc.- odezwał się kowal całkiem szczerze.
-Noc?- odezwali się jednocześnie Lopes i Sen.
-A tak. Takie jest jego imię. To oznaczają runy na pochwie.
Wiejski-magiczny-runiczny-kowalo-mieczniko-płatnerzo-sprzedawca koni i jeszcze poeta. Oto co znaczy być człowiekiem renesansu!
Sen, która ma Noc. Do kompletu powinna kupić sobie klaczkę i nazwać ją Śmierć, albo jakoś podobnie miło, jest trochę możliwości.

A pana jaki miecz?- zwrócił się do Lopesa.
-Krótki, oburęczny.
KWIK! Jak, konkretnie, jak aŁtoreczka wyobraża sobie krótki dwuręczny miecz? Trzydzieści cm rękojeści, a za tym drugie tyle ostrza? I jak się tym posługiwać - wyciągamy go, przeciwnik kwiczy ze śmiechu, a my go wtedy w oko, w oko! :>

Nie musi być obusieczny,
No jasne! Szkoda, że czegoś takiego nikt na oczy nie widział.
...a może mu o jakąś glewię chodziło? Tylko że to nie miecz...
Chciał broni, na widok której przeciwnik umrze ze śmiechu. To nawet logiczne, zważywszy, że nie lubi walczyć.

Ten tutaj będzie dobry.- wziął jeden z mieczy. Kowal wymienił cenę.
-Dobrze, cena dość uczciwa. Jeszcze łuk dla dziewczyny, i po dwa sztylety: jeden bardziej przydatny do jedzenia, drugi do walki.
Znaczy: sztylet i nóż.
Ale jakie to stereotypowe: baba wybrzydza pół dnia, a facet po prostu bierze co jest.

-A teraz konie- powiedział dziarsko Lopes, kiedy już włożyli noże zapłacili za nie kowalowi. Nagle stanął i popatrzył się dziwnie na Sen
-Ty umiesz jeździć konno?- spytał się nieswoim głosem. (...) Sen natomiast pokręciła z politowaniem głową, Lopes odebrał to jako przeczenie i jęknął głucho.
-Nie! No to mamy problem!- miał ochotę walić głową o ścianę.
-Daj spokój- krzyknęła dziewczyna odciągając go od ściany- umiem! Uczyłam się tego dłużej niż z mieczem! Umiem całkiem dobrze! Uspokój się!
Lopes ani myślał się uspokajać,
Ale z czego miał się uspokajać, skoro tylko "miał ochotę" walić głową w ścianę?
Głowa mu się kolebała na boki w wyjątkowo silnym tiku nerwowym.

dopóki ręce dziewczyny trzymały go za ramię. W końcu jednak oderwał się od ściany masując spory guz.
Z tej ochoty mu wyskoczył.
Może ma niekontrolowany syndrom Zgredka z "Harry’ego Pottera"? Tamten też ciągle uderzał głową w co popadło.

-Nic dziwnego, że jesteś taki głupi, skoro tak robisz!- Sen była wściekła. Żeby tylko wściekła. Dostała szału. Sen precyzyjnym ruchem kopnęła pniak, aby wyładować się na nim i bez trudu złamała go.
Czyli para w nogach została jej zgoła nieelfia.

Lopes błyskawicznie stał się grzeczny, a kowal przełknął ślinę. Szybko pokazał najlepsze konie i spuścił z ceny.
I dobrze. Lepiej nie lekceważyć niezrównoważonych ludzi z napadami maniakalnymi.

Erotyczna droga szybkiego ruchu, czyli Harry i pędzel Poussina cz. 3

2012-01-27T17:30:00.004+01:00

Witajcie!
Oto trzecia i ostatnia część spotkania z przegenialnym Harrym i zwampirzonym francuskim malarzem barokowym. W tym odcinku losy świata i okolic znów spoczną na barkach Wybrańca, a ten będzie błyszczał intelektem raz za razem, sarkając, że otaczają go kretyni.
(Teraz wiem, co naprawdę, ale to naprawdę irytuje mnie w Marysiach Zuziach. Nie to, że okazują się mieć jakieś z czapy wzięte supermoce. Nie to, że wszystkie zasady nakreślone w kanonie ich nie dotyczą. Nie to, że tylko one mogą uratować świat, że to z nimi wszyscy chcą się przyjaźnić, że to one zawsze wszystko robią najlepiej. Najgorsze jest to, że są tak obrzydliwie aroganckie, a AŁtoreczki starają się wmówić czytelnikom, że mają do tego prawo.)
Harry na każdym kroku pokazuje więc, jakim jest smętnym dupkiem, a otoczenie rozpływa się w zachwycie. A zwieńczeniem dzieła jest - jakżeby inaczej! - fatalnie opisany seks.
Indżojcie!

Zanalizowały: Kalevatar i Pigmejka

W niedzielę Dumbledore i rada pedagogiczna wezwała wszystkich prefektów do gabinetu dyrektora.
-Kochani w środę i czwartek lekcje się nie odbędą.-‭ ‬powiedział dyrektor.
-Noc Urodossa.-‭ ‬szepnął Harry a wszyscy na niego spojrzeli.
-Dokładnie Harry najsilniejsza moc pełni księżyca od ponad‭ ‬100‭ ‬tysięcy lat.‭ ‬Noc ta będzie bardzo niebezpieczna i dlatego żaden uczeń nie może opuścić murów zamku.-
-Nie na wiele się to zda.-‭ ‬powiedział Harry z pewnością siebie.
Jak zwykle dysponujący informacjami, których nie miał nikt inny. Ściągał je na bieżąco wprost od AŁtoreczki.
Miał dostęp do materiałów Wikileaks.

-Mamy tutaj zamek pełen młodych ludzi.‭ ‬Który wampir,‭ ‬wilkołak czy inna istota magiczna zaatakował by dom,‭ ‬w którym jest tylko jedna stara babcia jak prawie pod nosem,‭ ‬znajduje się zamek pełny wręcz od młodych ludzi ze świeżą młodą krwią czy młodym miękkim mięsem.
Na przykład taki, który wie, że Hogwart jest dobrze zabezpieczony i zamieszkany przez najpotężniejszego żyjącego czarodzieja?
A poza tym, skoro Voldemort miał duży problem, żeby się tam dostać, to jakim cudem tym wszystkim istotom magicznym ma być łatwiej?

‭ ‬Położenie Hogwartu jest znane wszystkim magicznym istotą.‭
Harry, Harry, Harry. Taki z ciebie znawca rzeczy widzialnych i niewidzialnych, a gdzie głupie "om" posadzić - nie wiesz.

‬A pragnę przypomnieć‭ ‬że jeden wampir bez problemu może wyważyć wrota do Sali Wejściowej a nawet silniejszy czarodziej przełamie barierę ochronną Hogwartu.‭
A generalnie to Voldemort, Śmierciożercy czy nawet średnio rozgarnięty szympans mógłby tu wejść jak do siebie, ale nie chcą wam robić przykrości.
Ej no weź, przecież ta cała zabawa z kamieniem filozoficznym, dziennikiem Riddle’a itd. zapewniła wszystkim tyle dobrej zabawy... Voldemort miałby z tego zrezygnować i tak po prostu wejść, bez żadnej fantazji i podchodów? Toż to się nie godzi.

‬A należy też dodać czynnik najważniejszy nie wyobrażalną moc spotęgowaną przez pełnie.‭ ‬Mury zamku runą niczym domek z kart.-‭ ‬słowa Harrego wszystkich zamartwiły.‭
Zastanawiali się, jak długo wymyślał ostatnie zdanie i czy nie ma absolutnie żadnego wyczucia obciachu.

‬A młodzi prefekci pobledli.‭ ‬Zapadło milczenie.
Wszyscy trwali w stuporze, nie dowierzając, że można być aż takim zarozumiałym imbecylem.

-Obecność Zakazanego Lasu też nie działa na naszą sytuacje zbyt korzystnie.-‭ ‬dodał po chwili pogłębiając niepewność zebranych.
Powinien jeszcze granat dymny podrzucić, by podkręcić klimat. I namówić Lupina, żeby zawył dramatycznie.
Z tym lasem to on ma akurat rację. Każdy krzak robi *szelestu szelestu*, za każdym korzeniem może czaić się Jeż jak Byk...

-Może odeślemy dzieci do domu‭?‬-‭ ‬zaproponował Flitwick.
-Z deszczu pod rynnę.‭ ‬Wtedy wyczują że nikogo nie ma w zamku i rozpanoszą się po całym kraju zresztą jest stanowczo za mało czasu.‭
No i słusznie, lepiej niech żerują na dzieciakach niż na porządnych obywatelach.

‬Wszelkie istoty magiczne już dzisiaj będą odczuwać nadchodząca pełnie.‭ ‬A z tego co wiem niektóre istoty nie pałają do czarodziei wielką miłością.‭ ‬Zresztą mamy dodatkowy czynnik dla którego nie możemy z ignorować.-‭ ‬nie ustępował Harry.
-Jak to czynnik‭?‬-‭ ‬spytał McGonagall.‭ ‬Po raz pierwszy w życiu musiała przyznać że jakiś uczeń dostrzega więcej niż starzy bardziej doświadczeni czarodzieje.
-Lord Voldemort.-
Oczywiście nikt nie wpadł na najbardziej oczywistą kolej rzeczy, czyli że Voldzio zechce to wykorzystać. Co Oni By Bez Niego Zrobili, część niewiemktóra.

-Myślisz że on może wykorzystać pełnię‭?‬-‭ ‬spytał zatrwożona Hermiona.
Nie, kurde, sam będzie wył na dachu. ಠ︵ಠ
Tak. Ponieważ Voldzio jest hipsterem i nie podąża za tłumem.

-Nie nawet Tom nie jest na tyle głupi aby wychodzić na zewnątrz w taką noc.‭ ‬Zwłaszcza że znaczna większość istot magicznych nie pała do niego wielka sympatią.‭ ‬Zauważ jednak że coraz bardziej sobie poczyna a do pełni zostały dwa tylko dni.‭
W sensie - płodzi coraz więcej córek? Jego plan jest naprawdę diaboliczny.

-Nie ma nadziei‭?!‬-‭ ‬jęknęła Pomfrey.‭ ‬A po jej słowach zapadł przejmując cisza.‭
Na dworze uderzył piorun posłuszny Imperatywowi Narracyjnemu.
Cisza, zapadając, zakryła sobą końcówki wyrazów i poprzestawiała rodzajniki, jak widzę.

‬Dumbledore wstał i podszedł do okna i spojrzał przez nie na błonia gdzie była znaczna większość uczniów.
-Nawet cała armia Aurorów tu nie pomoże.‭ ‬Gdyż padli by jak muchy.‭ ‬A i tak podejrzewam że będą bardziej zajęci niż zwykle.-‭ ‬powiedział Harry wiedząc o czym myśli dyrektor.‭ ‬
- Zaprawdę powiadam wam - dodał dla zwiększenia powagi swych słów, a w odpowiedzi rozległ się płacz i zgrzytanie zębów.
W tle zaś zagrały trąby jerychońskie.

‬Nagle coś mu zaświtało.
-Wąż.-powiedział spoglądając na węża Slytherina.‭ ‬Wszyscy na niego spojrzeli w zdziwieniu.-Harry ty głupku dlaczego wcześniej o tym nie pomyślałeś.-‭ ‬powiedział sam do siebie i mocno zdzielił się po głowie.‭ ‬Po czym wypadł z gabinetu jak burza.‭ ‬Hermiona i Neville pobiegli za nim.‭ ‬Reszta bez namysłu zrobiła to samo.
Całe grono pedagogiczne, klnąc i przepychając się na schodach.
Po drodze przyłączyła się reszta uczniów Hogwartu, duchy i kilkanaście postaci z portretów. Tylko Pani Norris patrzyła na wszystko z dezaprobatą, jak na kota przystało.

[Harry prowadzi towarzystwo do Komnaty Tajemnic.]
-Ci młodzi to mają odwagę.-‭ ‬powiedział Sprout.
-Oj co ty gadasz może być fajnie.-‭ ‬zaśmiał się Syriusz i skoczył
Chwilę wcześniej teleportowawszy się pokątnie do Hogwartu. Nie widzę innego wytłumaczenia, skąd się tam nagle wziął.
Jak to skąd - znienacka.

a za nim podążył Nikolas i Lupin.‭ ‬Chcą nie chcąc nauczyciele jeden po drugim zanurzali się dziurę. (...) ‬Kiedy wszyscy otrzepali się z kurzu Harry poprowadził ich w stronę wejścia do komnaty.‭ ‬Po chwili zobaczyli miejsce gdzie zawalił się strop.
-Tu jest tylko mała szczelina.-‭ ‬powiedział McGonagall.
-I taka powinna pozostać.‭ ‬Trudniej będzie im się dostać jeśli odnajdą wejście.-‭ ‬wyjaśnił szybko.
-Ale Hagrid się tędy nie przeciśnie.-‭ ‬powiedział Neville.‭
-I tak ma być.-‭ ‬powiedział Harry.‭ ‬Wszyscy na niego spojrzeli w szoku.
-Tak Hagrid jest pół olbrzymem i na niego pełni będzie oddziaływać.-‭ ‬zgodził się Dumbledore.
-A jeśli nie to i tak nikt go nie skrzywdzi istoty magiczne nie krzywdzą innych istot.-‭
Ej, no, skoro ta pełnia ma polegać na jakimś nagłym wybuchu buddyzmu wśród magicznych istot - to w czym problem?
Może to będą wyjątkowo wkurwieni buddyści?

‬Harry przecisnął się przez otwór.
-Jednak będzie trzeba go trochę powiększyć.‭ ‬Osoby pulchniejsze mogą się nie przecisnąć.-‭ ‬powiedział Profesor Sprout która z trudem się przedostała.
-Woli pani przeciskać się przez wąską dziurę czy spotkanie z kilkoma wampirami i wilkołakami‭?‬-spytał Harry nie pozostawiając złudzeń że ściana kamieni i głazów jest niezwykle poważna.
Dlaczego temu chłopcu wydaje się, że jest poważny i realnie myślący, podczas gdy jest małym smutnym dupkiem?
Srsl, Harry - naprawdę sądzisz, że dla hordy istot magicznych napalonych na uczniów Hogwartu jak szczerbaty na suchary, która sforsowała wszystkie zabezpieczenia, wyłamała wszystkie drzwi, odnalazła Komnatę Tajemnic i otworzyła ją - gruzowisko będzie jakąkolwiek przeszkodą? Lulz.

-‭ ‬Oto jest wejście do Komnaty Tajemnic-‭ ‬powiedział i wszyscy spojrzeli w wężowe wrota.-Cóż za ironia,‭ ‬po raz drugi wchodzę w miejsce gdzie nigdy nie chciałem się znaleźć a które teraz może uratować nam wszystkim życie.-‭ ‬powiedział do siebie
Ostrzegam: jeśli w realu ktokolwiek w rozmowie ze mną powie "cóż za ironia", będzie musiał złapać i oddać mi moją odeśmianą dupę.

‭ ‬Odwrócił się w stronę Nikolasa z uśmiechem.
-Remusie czy wyczuwasz tam kogoś‭?‬-‭ ‬spytał Harry.‭ ‬Remus się zdziwił.
-Harry mimo że jestem wilkołakiem nie czuję nic co jest za grubą ścianą.‭ ‬A to jest lita skała.-‭ ‬powiedział‭ ‬Lupin.‭ ‬Harry spojrzał na Nikolasa.
-A ty‭?‬-‭ ‬spytał w języku wampirów.‭ ‬Nikolas spojrzał na niego z niedowierzaniem.
Nie wiedział, że wampiry mają swój język*.
*Podejrzewam rumuński.
Albo angielski, tylko z takim dziwnym kwadratowym węgierskim akcentem. O TAKIM.

-Skąd wiesz‭?‬-‭ ‬spytał mężczyzna.
-Poczułem gdy mnie całowałeś,‭ ‬rzadko kto ma takie długie kły.‭
A czy przypadkiem Harry nie był wtedy w sztok pijany i następnego dnia nie pamiętał, co zaszło?
Cóż, nie pierwszy i nie ostatni, który się tłumaczył "Byłem pijany, nie wiedziałem, co robię..."

-Skąd znasz język wampirów.-
-Nie czas,‭ ‬ani miejsce na tę rozmowę jakbyś nie zauważył to oni zdążyli się zorientować że nie gadamy po Francusku.‭ ‬Mów wyczuwasz tam życie czy nie.-‭
Wykonuj polecenie, niewolniku, gdy wydają je lepsi od ciebie!

-Nie.-‭ ‬wszyscy się im przysłuchiwali i głęboko się zastanawiali w jakim języku mówią.‭ ‬Po chwili Harry coś wysyczał.‭ ‬Wrota się otworzyły i uderzył w nich smród stęchlizny.‭ ‬Po kolei wkroczyli do komnaty.‭ ‬Harry zatykając nos odszedł do pozostałości Bazyliszka.‭
A potem cofnął się tyłem i popełznął do niego, odskakując gwałtownie.

‬Dyskretnie wyrwał mu dwa zęby jadowe i szybko schował‭ ‬do kieszeni.‭ ‬Po chwili pozbył się tego co zostało.
Schował do drugiej kieszeni.

-To jedyne miejsce gdzie możemy czuć się bezpieczni.-‭ ‬powiedział Dumbledore.-‭ ‬Trzeba tylko to miejsce przygotować.‭ ‬Szkoda że nie ma więcej takich miejsc w Hogwarcie.
- A Pokój Życzeń? - spytała Pigmejka, wychylając się zza rogu.

-‭ ‬dodał po chwili patrząc na Harrego,‭ ‬reszta też spojrzał na chłopaka który udawał że nie dostrzega spojrzeń.
-Radzę się zabrać do roboty.
- powiedział Harry do kadry nauczycielskiej Hogwartu.

-‭ ‬odezwał się w końcu Harry.-‭ ‬Nie mamy wiele czasu.‭ ‬Trzeba też poinformować uczniów.‭ ‬Czy ministerstwo ostrzeże resztę świata czarodziejskiego‭?‬-
-Tak.‭ ‬Jutro ukaże się specjalne wydanie Proroka.‭ ‬Prefekci niech się zajmą poinformowaniem uczniów.-‭ ‬odezwał się McGonagall.‭ ‬Harry wywrócił oczami i wyszedł z komnaty tajemnic warcząc coś o kretynach w ministerstwie.‭
Tak, tak, Harry, otaczają cię kretyni. Już to ustaliliśmy.

[Harry dyryguje przygotowaniami do ewakuacji i na każdym kroku udowadnia, że reszta Hogwartu nie sięga mu do pięt nawet jeśli powłazi sobie na plecy. Ciach.]
-Boisz się Harry.-‭ ‬odezwał się Nikolas po francusku.‭ ‬Harry przyjrzał się wampirowi uważnie.
-Owszem.‭ ‬Czuje że coś się zmieni w moim życiu i tego się bardzo obawiam.‭ ‬A od kilku dni mam ten sam straszny sen.‭ ‬I nie wiem co to może znaczyć.‭ ‬Boje się.-przyznał
A kiedy się boję, jestem bucem. Oto Wyjaśniło Się.

‭ ‬Wtedy zapanował chaos.‭ ‬Zarówno w szkole jak i w świecie czarodziei.
I w świecie gramatyki też.

Harry kilkanaście razy musiał zbesztać porządnie kilku siódmoklasistów za straszenie pierwszorocznych.‭ ‬Hermiona za to kilka osób spoliczkowała gdyż niektóre uczennice skakały sobie w ramiona i na cały głos się żegnały,‭ ‬dziewczyna była tym wkurzona
Hermiona też? Bycie bucem musi przenosić się drogą kropelkową.
A mogła zabić...

(...) Kiedy słońce chyliło się ku zachodowi ostania osoba znalazła się się w komnacie.‭ ‬Harry przy drzwiach do komnaty przejrzał listę.‭
-I jak możemy zamykać‭?‬-‭ ‬spytała McGonagall.‭ ‬
Czekała, aż Harry łaskawie zatwierdzi?
Bała się, że dostanie z glana od Wybrańca.

Wtedy usłyszeli przeciągłe wycie.‭ ‬Wszystkim włosy się zjeżyły na karku.‭ ‬
A to tylko Lupin stanął na klocku Lego.

Harry jeszcze nie zamykał drzwi został mu ostatni pergamin z nazwiskami.‭ ‬To co ujrzał omal nie‭ ‬zwaliło go z nóg.
-Harry co się dzieje‭?‬-‭ ‬spytał Hermiona i zajrzał mu przez ramie.-Nie ma‭ ‬15‭ ‬osób ale jak to możliwe‭?‬-‭ ‬Jednak Harry jej już nie słuchał
Co tam się będzie plebsowi tłumaczył, nieprawdaż.

podszedł do wrót wyjął jakąś miskę z jakąś substancją.‭ ‬Zaczął coś (jakoś) mruczeć z kieszeni wyjął (jakiś) długi srebrny sztylet.‭ ‬Nim ktokolwiek zdążył go powstrzymać ten przeciął sobie (jakieś) żyły na nadgarstkach.‭ ‬Krew małym strumieniem wpadła do miski.‭
Chlup.

‬Zabandażował sobie nadgarstek i zaczął coś mruczeć pod nosem‭ ‬.‭ ‬Po chwili podszedł do wrót.‭ ‬I nakreślił tam bardzo dziwny napis.‭ ‬
"LUBIĘ PLACKI"

Nikt nie potrafił rozpoznać liter.
Więc skąd wiedzieli, że to napis?
Bo był na ścianie, nie był namalowany na mokrym tynku, więc nie był freskiem, a był za płaski na płaskorzeźbę - więc musiał być napisem.

-Pieczęci chroń tych których zostawiam ci pod opieką.-‭ ‬tym razem wszyscy zrozumieli.‭ ‬Harry odwrócił się do Hermiony i Syriusza.‭ ‬Uśmiechnął się.‭
-Znajdę te piętnaście osób i odeśle do pokoju życzeń (Ha! TERAZ mu się przypomniało!) bądź do kuchni.-‭ ‬oświadczył i nim zdarzyli go powstrzymać wyszedł z komaty.‭
A kuchnia jest jakoś szczególnie bezpieczna, gdyż...?
Obowiązuje tam Pokój Boży.

‬Syriusz podbiegł do wyjścia ale jakaś bariera nie pozwoliła mu wyjść.
-HARRY NATYCHMIAST TU WRACAJ‭!!!‬-wydarł się.
-Kocham cię Syriuszu.-‭ ‬usłyszał Black nim wrota się zatrzasnęły.‭ ‬Wszyscy zamilkli przejęci.
Tym razem popadli w stupor od nadmiaru kiczowatego patosu.

- ‬Myślałam że wszystkich odnaleźliśmy na czas.-‭ ‬powiedziała McGonagall.-‭ ‬Kogo brakuje‭?‬-
Hermiona spojrzała na pergamin.
-Rona Weasleya,‭ ‬Creba,‭ ‬Goyla i Chang oraz jej przyjaciółki.‭ ‬I kilka innych osób.-
Czy ktoś z Czytelników jeszcze ma wątpliwości, kto tworzy team "Jesteśmy głupi i mamy wszy"? Szczególnie ciekawe jest wrzucenie tam Cho - przecież wiadomo, że w yaoiblogasku dziewczyna lecąca na Harry'ego musi być wcieleniem wszelkich niegodziwości.

Tymczasem:
Po wyjściu Harry przedostał się przez rumowisko i wycelował różdżka w sufit.‭ ‬Po chwili kolejna tona skał przywaliła wejście do komnaty.
-W co ja się znowu wpakowałem.-‭ ‬jęknął żałośnie po chwili zmienił się w orła i pojawił się w łazience Marty.‭ ‬Wtedy znowu zmienił postać na geparda.‭ ‬A potem w nosorożca. I w dinozaura. I w plantację borówki amerykańskiej i w hubę drzewną i w karpia w galarecie. I w porcję pierogów z kapustą i grzybami! A potem zmienił się w kawałek chleba z masłem i zaczął spadać ze schodów, padając zawsze posmarowaną stroną do góry.
Taki był zajebisty.

Powoli wyszedł z łazienki i podszedł do okna wyjrzał przez nie i to co zobaczył zmroziło mu krew w żyłach.‭ ‬Hagrid rozwalił jednym uderzeniem swoją chatkę.‭ ‬Trytony wypłynęły na powierzchnię i chyba wyzdychały, bo pływały brzuszkami do góry i były jakieś takie sztywne. zaczęły śpiewać.‭ ‬Brat Hagrida wyrywał drzewa z korzeniami a centaury wpadły w jakiś trans.‭ ‬Jednak to go tak nie przeraziło,‭ ‬dopiero widok tysiąca orków,‭ ‬pięciu trolli,‭ ‬dziewięciu Nazguli i jednego Władcy Ciemności, 300‭ Spartan ‬demetorów,‭ ‬kilka setek wampirów i wilkołaków było na błoniach.‭
Ojtam, konwent sobie urządzili.
Boru, LARP-a nigdy nie widział i się emocjonuje. -_-

[Harry znajduje czternaście osób i upycha je w Pokoju Życzeń.]
Musiał jeszcze znaleźć Weasleya.‭ ‬(...) ‬W końcu pojawił się na wierzy (aaargh) astronomicznej.
-Jesteś w końcu kretynie‭ !‬-‭ ‬warknął widząc rudzielca.
-Czego tu szukasz Potter‭?‬-‭
-Próbuje uratować ci dupę.-powiedział Harry.
-Przed tym nie da się uratować.‭ ‬Wole zginąć w walce niż zamknięty w klatce. (A wieża astronomiczna, która jest ciasna i można się do niej dostać tylko przez okno albo przez właz, to nie klatka? o.O) -‭ ‬warknął rudzielec.‭ ‬Harry podszedł do niego.
-Jesteś kretynem Ron.‭ ‬Spójrz jakiem masz szanse w walce.‭ ‬Sam przeciwko armii.-‭ ‬warknął Harry,‭ ‬wtedy spostrzegł że jakiś wampir ich dostrzegł i teraz lewituje w ich stronę.‭ ‬Harry zmienił się w Feniksa złapał Rona i się teleportował do Nory.‭
- W Hogwarcie nie można się teleportować - mruknęła Kal do pozostałości kanonu, a te przytaknęły i zapłakały gorzko.

‬Gdzie zmienił się jeszcze w glebogryzarkę, tak dla szpanu rodzina Wealsey i Grenger ukrywał się na poddaszu.
Zgodnie z żelazną zasadą horrorów: musisz się schować? Wejdź na wyższe piętro!
Zgodnie z żelazną zasadą blogasków: nazwisko rodziny Hermiony zostało przekręcone!

-Pilnujcie tego kretyna.-‭ ‬rozkazał i ponownie zmieniając się w feniksa pojawił się na błoniach Hogwartu.‭ ‬Tak jak się spodziewał większa część szkoły płonęła.‭ ‬‬Odetchnął z ulga gdy zobaczył że korytarz na którym znajduje się pokój życzeń jest praktycznie nie tknięty.‭ ‬Do hordy dołączyły Olbrzymy i Demony oraz Tytani, Sturęcy, Cyklopi, Erynie, Lewiatan, Hydra lernejska, Kraken, Chupacabra, Yeti i ‭ ‬zwolennicy ACTA i Zbigniew Hołdys. Nagle się odwrócił gdyż coś poczuł.‭ ‬W jego stronę leciały dwa wampiry i jeden demon i jeden tryton, któremu coś się pomerdało.
A ja chciałam spytać, jaki konkretnie demon? Bo termin ten może oznaczać praktycznie każdą istotę nadprzyrodzoną niemającą boskiej natury. Czyli mogła to być np. Wróżka Zębuszka.
Albo skrzat domowy.

‭ ‬Harry rozpoznał jednego wampira który był uczniem pierwszej klasy a który miał twarz umazaną krwią.‭ ‬Zaczął uciekać i przeleciał nad Hogsmed które płonęło.‭‭ ‬Zatoczył wielkie koło.‭ ''‬Wrzeszcząca Chata jest nie tknięta.‭'' ‬pomyślał.‭ ‬Znowu pojawił się na błoniach dostrzegł że większość istot wpadła do zamku.‭ ‬Znienacka wyskoczył przed nim wampir który bardzo mocno uderzył go w głowę.‭ ‬Harry feniks spadał na ziemie i nie mógł już zapanować nad ciałem i po chwili pojawił się w ludzkiej postaci.‭ ‬Kiedy się otrząsł z szoku było już za późno.‭ ‬Wielki wilkołak pochwycił go wielkim ostrymi jak brzytwa zębami i zaciągnął niedaleko lasu.‭
Nie lubił jeść na widoku.

‬Próbował się uwolnić ale efekt był tylko taki że wilkołak mocniej zacisnął zęby na jego nodze.‭ ‬Sięgnął po różdżkę ten wilkołak.
-Silver serenium-‭ ‬wykrztusił.‭ ‬Kiedy zaklęcie dotknęło wilkołak ten zaczął skomleć i wyć na zmianę.‭ ‬Ale na szczęście puścił Harrego.‭
No bo ciężko się wyje z pełną paszczą.
Skomlał i wył, bo raziły go te błędy w odmianie wyrazów.

‬Ten z trudem się podniósł.‭ ‬I zobaczył bijącą wierzbę,‭ ‬natychmiast przypomniał sobie o przejściu.‭ ‬Nagle jak spod ziemi wyrósł przed nim Nikolas.‭ ‬Harry spojrzał na niego ze strachem.‭ ‬Nie widział już swojego przyjaciela a żądną krwi bestię.‭ ‬Ten chwycił go za gardło i podniósł do góry.
-Nik puść mnie,‭ ‬proszę.‭ ‬Dusisz mnie.-jęknął żałośnie.‭ ‬Wampir wzmocnił uścisk i po chwili przebił kłami szyję Harrego.‭ ‬
Te kły to miał na dłoni, czy może dusił go, bo wolał krew bardziej wstrząśniętą?

Temu po chwili zaczęło się robić ciemno przed oczami.‭ ‬Nagle poczuł jak wampir go puszcza.‭ ‬Z jękiem upadał na ziemie łamiąc nogę i rękę.
No kurde - spadając z pół metra, bo wyżej by go raczej Nicolas nie uniósł?
Może w locie przemienił się w szkielet z osteoporozą?

‭ ‬Jak przez mgłę zobaczył jak wampir i wilkołak walczą. (...)‭ ‬Zamknął oczy i po jakimś czasie poczuł w swoich ustach metaliczny posmak.‭ ‬Wtedy otworzył jedno oko.‭ ‬Nad nim stał Nikolas a po jego rękach spływała krew zarówna jego jak i wilkołak która lądował w ustach Harrego.‭
Nie. Chcę. Wiedzieć. Dlaczego Nicolas kapie mu do buzi i czemu samica wilkołaka ląduje mu w ustach. Nie chcę i już.
Ej, ale to scenariusz na ciekawe porno jest... Poza tym w True Blood nie takie rzeczy były.

‬Mężczyzna wpatrywał się w Harrego wygłodniałym wzrokiem.‭ ‬Kiedy chłopak miał już pełne usta nieświadomie połknął całą krew.‭
Niedobrze jest nieświadomie połykać, kiedy ma się pełne usta! (#co ja wizualizuje) Można się udławić.

‬Poczuł przejmujący ból w cały ciele.‭ ‬Wampir już po niego sięgał wtedy pojawił się Hagrid,‭ ‬najwidoczniej pół olbrzym miał przebłysk świadomości bo rzucił się na wampira.‭ ‬Harry tymczasem zmieniając się w kota podszedł do wierzby bijącej i zaczął ostrzyć pazury a potem umył się pod ogonem schronił się w tajnym przejściu zmieniając się ponownie w człowieka.
No paczcie państwo - przed chwilą był o krok od zejścia, a teraz na luzaku uprawia zaawansowaną animagię. Jakie to... typowe.

-Szkoda że animagia nie może mi teraz pomóc.‭ ‬Żegnajcie przyjaciele.-‭ ‬westchnął jeszcze nim stracił przytomność.
A nie zapłakał jeszcze i teatralnie nie wzniósł prawicy ku niebiosom? Nie wygłosił testamentu dla przyszłych pokoleń?

[Następnego dnia. Reszta Hogwartu na podstawie zniknięcia Harry'ego z Mapy Huncwotów uznaje go za zmarłego.]
-Co my teraz zrobimy,‭ ‬jak się wydostaniemy jedynie Harry mówił w języku węży‭? ‬Jak wytłumaczymy to że zginął‭?‬-
-Nie wiem Minerwo.-‭ ‬odpowiedział Albus i w tej chwili‭ ‬McGonagall po raz pierwszy dostrzegła w dyrektorze bardzo starego człowieka.
Pełno nas, a jakoby nikogo nie było:
Jedną Harry'ego duszą tak wiele ubyło.

-Spokojnie Harry nauczył Nikolasa słów które otworzą Komnatę.-powiedział Syriusz który z całego towarzystwa wyglądał najgorzej.
-Nie wiemy czy Nikolas żyje.‭ ‬Nie wiemy co zastaniemy po wydostaniu się z tej Komnaty.‭ ‬W dodatku nie wiem co to za znaki które Harry namalował.-
-To Japońskie pieczęcie blokujące na określony okres czasu.‭ ‬
Oczywiście, że japońskie. Bo te nasze, europejskie, to panie - nic tylko sobie zadek podetrzeć...
Teraz to wszystko made in China albo made in Japan...

Do pewnego specyficznego eliksiry dwie osoby‭ (‬bądź kilka osób‭) ‬muszą dodać swojej krwi.-powiedział Hermiona z pewnością siebie która kilka osób zadziwiała.‭
Całą resztę zdziwiło to, jak wymawiała nawiasy.
A mnie dziwi to, skąd oni to wszystko wiedzą, skoro w nocy nie mieli pojęcia, co robi Harry. W międzyczasie spłynęło na nich 0bjawienie, czy co?
Ściągnęli sobie update'y od AŁtoreczki.

‬Wszyscy dostrzegli w dziewczynie pewną zmianę ale nie potrafili określić na czym ta zamian polegała.
Ha, czyli miałam rację z tą nagłą iluminacją.
Wraz ze śmiercią Harry'ego cała jego zajebistość przeciekła do niej.
Tylko czekać, aż się dziewczę zaokrągli.

-Skąd ta pewność Grenger‭?‬-‭ ‬spytał Snape.‭ ‬Dziewczyna spojrzała n niego z politowaniem
Tak, to na pewno fluidy Pottera. Już w poprzednim rozdziale były wskazówki!

i podniosła rękawy.‭ ‬Oba nadgarstki zostały staranie zabandażowane.‭ ‬Do Hermiony podszedł Neville,‭ ‬Draco,‭ ‬Pansy,Luna i Ginny cała piątko pokazała swoje nadgarstki.‭ ‬Nauczyciele wyglądali na zszokowanych.
-Harry nam wyjaśnił w czym rzecz.‭ ‬Te symbole naznaczone krwią nie wpuszczą przez określony czas nikogo do miejsca gdzie został umieszczony znak.-
-Dlaczego użył waszej krwi.‭ ‬I dlaczego nie poprosił o to żadnego nauczyciela‭?‬-‭ ‬spytał Drops na jego twarzy widać było szok.
-Bo Harry nikomu z was nie ufa.‭ ‬
No bo on ufa tylko zwampirzonym francuskim malarzom barokowym, których zna od dwóch miesięcy.

Jedynie trzech nauczycieli może poszczycić się zaufaniem Harrego.‭
Na to brutalne stwierdzenie grono pedagogiczne bezzwłocznie zrzuciło szaty, nałożyło włosiennice i ruszyło w pochodzie biczowników, co trzy kroki waląc się po głowach klapami sedesowymi.
W przerwach, żeby trochę odpocząć, klęczeli na grochu.

‬[Towarzystwo wychodzi z Komnaty, odnajdują się Nicolas i Remus, a my wycinamy sceny niewyobrażalnej bucery. Hogwart jest w ruinie. Jeden z dzieciaków z Pokoju życzeń jest ranny.]
-Ugryzł go wampir a na udzie ma ślady po ugryzieniu wilkołaka.‭
No i gdzie go ten wilkołak użarł, no naprawdę.
Stanie się teraz włochatym nietoperzem, który zamiast piszczeć, będzie wyć do księżyca?

‬Powinien nie żyć.-‭ ‬wyjaśnił.‭ ‬Po chwili weszli do pokoju życzeń.‭ ‬To co tam ujrzeli przyprawiło ich o mdłości.‭ ‬Wszędzie walały się wnętrzności kilkoro uczniów.‭ ‬Ciało Cho było zmasakrowane,‭ ‬poznali je tylko dlatego że był tam mały naszyjnik który dziewczyna nosiła.
-Próbowali się bronić.-stwierdził Snape.-‭ ‬Najwidoczniej ta dziewczyna nie chciała umierać tak jak reszta.‭ ‬Zmarła na skutek Avady.-‭ ‬powiedział.‭ ‬
Bowiem Avada wyróżnia się właśnie tym, że masakruje ofiarę. Dziękujemy, Sherlocku, nie oddzwonimy.

[Jeszcze kilkoro uczniów zostało pogryzionych przez różne perwersyjne stworzenia, więc akcja przenosi się - Imperatyw blogaskowy! - do skrzydła szpitalnego.]
-Znaleźliście ciało Pottera‭?‬-‭ ‬spytał Snape.
-Harry żyje jednak podobnie jak ten tutaj został ugryziony przez wampira i wilkołaka.-‭ ‬Nikolas przeniósł chłopaka za rozciągnięte parawany.‭ ‬McGonagall,‭ ‬Snape,‭ ‬Flitwick i Sprout poszli za nim.‭ ‬To co zobaczyli ich przeraziło.
-Nic im nie będzie Nikolasie‭?‬-‭ ‬spytał Sprout.
-Jeszcze nikt w historii nie przeżył ugryzienia zarówno Wilkołaka jak i Wampira moja droga.-
To można być na stówę pewnym, że Harry'emu się uda. Jeszcze go pewnie gęś pokopała na dodatek, i Harry też to przeżył.
Aż dziw, że go jeszcze jednorożec na róg nie nadział...

-Nie wiele im życia pozostało.-‭ ‬wtrąciła Pomfrey która pojawiła się niosąc ciepłą wodę.-
-Nie bądź tego taka pewna Popy.‭ ‬Obaj chłopcy zostali ugryzieni w noc Urodossa.‭ ‬Moc księżyca jest naprawdę‭ ‬nie bywała gdy planety połączą się w jednej linii.-‭ ‬jak spod ziemi wyłonił się Dumbledore.-Miałeś rację co do Harrego prawda‭?‬-‭ ‬spytał staruszek.
-Tak Harry jak i ten chłopak zostali ugryzieni zarówno przez wampiry jak i prawdziwe wilkołaki.-
-Prawdziwe‭?‬-‭ ‬spytał zaskoczony Flitwick.‭ ‬Dołączyli do nich Syriusz i Remus.‭ ‬Nikola spojrzał na Lupina.‭ ‬Po czym zaczął cicho mówić.
- Prawdziwe, czyli przemieniające się, jak sama nazwa wskazuje, w wilki. Stworzenia przemieniające się w trzymetrowe, zmutowane psomałpy nazywamy wilkołakami popierdolonymi i wkładamy je między blogaski.

-Tak naprawdę aby stać się prawdziwym wilkołakiem ofiara musi połknąć trochę krwi wilkołaka.‭ ‬Jeśli nie połknie krwi zmienia się tylko podczas pełni.‭ ‬Tak jak w przypadku Remusa.‭ ‬Jeśli ofiara połknie chociaż krople krwi wilkołaka staje się prawdziwym wilkołakiem.‭ ‬To jest może zmienić się w każdej chwili w bardzo dużego wilka.‭ ‬Ofiara wtedy jest pięć razy silniejsza,‭ ‬szybsza,‭ ‬zwinniejsza i posiada bardzo wiele wilczych cech.
I jest taaaaaaka zajebistaaaa!!! Ach, gdybyście tylko wiedzieli, jak zajebisty będzie teraz Harry, fap fap fap.
Ubolewam nad tym, że Harry nie zamienia się w smoka. Nie uważacie, że to duże uchybienie ze strony aŁtoreczki?

-Skąd tyle wiesz o wilkołakach‭?‬-‭ ‬spytał zaskoczony Lupin.
-W przeszłości walczyłem z wieloma wilkołakami.‭ ‬Jestem starszy niż wyglądam.-‭ ‬powiedział mężczyzna.‭ ‬I wytarł pot z czoła Harrego.
Harry'ego już zaczynało męczyć to, jak bardzo jest zajebisty.

[Miesiąc później. Nikolas czuwa nad pogryzionymi chłopcami. Wychodzi na chwilę do łazienki, a gdy wraca...]

Nikolas stał jak sparaliżowany,‭ ‬wpatrywał się w w dwóch młodzieńców którzy w żaden sposób nie przypominali chłopców którzy jeszcze pół godziny temu byli pogrążeni w głębokiej śpiączce(...). ‭ ‬Mark McDery nie był już chuderlawym szesnastolatkiem,‭ ‬był teraz dobre zbudowanym mężczyzną,‭ ‬jego oczy z szarych stały się przejmująco błękitne.‭ ‬Włosy nabrały barwy śnieżnej bieli,‭ ‬zaś największą zamianą jaka zaszła było to że jego skóra stała się zielona.‭
Zmienił się w Hulka! O.o
Blond-Hulka. =.=’

Harry podobnie jak Mark nabrał muskulatury,‭ ‬jego twarz stała się bardziej wyrazista,‭ ‬włosy sięgały aż do ramion a ich czerń była wręcz rażąca z wyjątkiem pasma włosów które było ognisto rude.‭
AŁtoreczko, napisz od razu, że obaj mieli na sobie obcisłe trykoty, a w tle przemykał chyłkiem profesor Xawier, zaoszczędzi nam to żenujących opisów.

‬Przerażająca zieleń oczu sprawiała że po plecach wampira przeszły ciarki.‭
Ta zieleń była taka... oczojebna! I zupełnie niepasująca do karnacji. Malarski zmysł Nicolasa zawył z oburzenia.
Zwykła zieleń stała się zielenią avadzią. Z lekką nutką charyzmatu.

‬Skóra chłopaka‭ (‬w przeciwieństwie do skóry Marka‭) ‬nabrała odcienia błękitu.‭
Tu z kolei mamy klimaty bardziej w typie Mystique. Albo dr Manhattana.
Albo Smerfów.

‬Obaj byli jakby zamroczeni jednak z zaskoczeniem oglądali swoje nowe oblicze.‭ ‬
Dobra - wyjaśni mi ktoś, jakiej ekwilibrystyki myślowej trzeba dokonać żeby uznać, że z połączenia człowieka, człowieka zmieniającego się w wilka i trupa pijącego krew powstaje dobrze zbudowany bisz z niebieską skórą i rudym pasemkiem we włosach? ಡ_ಡ
Nie zastanawiaj się, pij! *podsuwa Kalevatar nalewkę*

Nikolas‭ ‬nadal stał i przypatrywał się młodzieńcom.‭ ‬Nieświadomie‭ ‬wstrzymał oddech.‭ ‬Nagle uświadomił sobie że to przez niego Harry wygląda jak wygląda i coś go zakuło w okolicach serca.‭
Jeden z nich pozieleniał, a drugi miał niebieską skórę i rude pasemko we włosach. Gdybym była barokowym malarzem, też byłabym bliska zawału ze wstydu.

[Harry oczywiście wszystko to przewidział i nie robi to na nim najmniejszego wrażenia. Ciach i haft. Towarzystwo przenosi się do Wielkiej Sali.]

Syriusz za to obchodził chłopaka na około i po chwili mierzył siebie i Harrego.‭
-Jesteś wyższy od mojej skromnej osoby.-powiedział zdziwiony.
-Nie dziw się tak profesorku.‭ ‬Zresztą może masz coś większego od Harrego.‭ ‬Chociaż śmiem wątpić.-‭ ‬do grupki podeszła jeszcze jedna osoba.‭
Ciekawe, kto rzuca publicznie takie uwagi. Po poziomie wypowiedzi można by sądzić, że to Draco albo ktoś z jego paczki. Tymczasem...

‬Syriusz zrobił się czerwony jak burak,‭ ‬a Harry przypatrywał się dziewczynie wyglądała znajomo jednak Harry nie wiedział kim ona jest.
-Hermiona‭?‬-‭ ‬spytał zaskoczony.‭ ‬Dziewczyna miała delikatny makijaż,‭ ‬który odsłonił jej urodę,‭ ‬uszy zdobiły dwa kolczyki w kształcie kółek.‭ ‬Harry spostrzegł nawet idealną figurę dziewczyny choć ta miała na sobie mundurek szkolny.‭
A jednak się zaokrągliła! I to nawet szybciej niż przez wakacje! Łohoho, laska, to jest - łaska Harry’ego naprawdę musiała na nią spłynąć...
Czyli normalnie to jej uroda była zasłonięta brakiem makijażu?

-Hermiono co się z tobą stało‭?‬-spytał zszokowany chłopak.‭ ‬W Hermionie zaszła zmiana i chciał koniecznie wiedzieć co się stało.‭ ‬
Wystąpiła w jakimś mugolskim programie z rodzaju “Chcę być piękna” albo “Łabędziem być”, oto co się stało.

Hermiona którą znał nie przywiązywał wielkiej wagi do wyglądu i spaliła by się ze wstydu robiąc takie aluzje do jakiegoś profesora, mimo że tym profesorem był jej przyjaciel.
I słusznie by zrobiła, bo - przyjaciel, nie przyjaciel - facet mógłby być jej ojcem, a w dodatku nie byli tam sami. To nie kwestia braku pewności siebie "starej Hermiony", tylko nie zachowywania się jak dzikuska.

-Zostałam ugryziona przez wampira,‭ ‬podobnie jak Syriusz i Neville.-‭ ‬wyjaśniła dziewczyna.‭
Wampir najwyraźniej swoimi ostrymi kłami przystrzygł też jej fryzurę, a zamiast jadu czy czegoś wstrzyknął jej farbę, żeby zrobić pasemka na włosach.
Bo w dzisiejszych czasach, panie tego, żeby liczyć się w towarzystwie, trzeba być wampirem.

[Tniemy, tniemy, tniemy. Sytuacja w świecie czarodziejów wraca do normy, Harry zaczyna pić krew i migdalić się z Nicolasem przy każdej okazji. Nasze gołąbki na Święta wyjeżdżają do domku Nicolasa we francuskich Alpach; tam jednak Harry'ego porywa rodzina wampira - a ten bez większych problemów wciąga ich nosem i odbija kochanka. W domku na kolację do zakochanych wpada krewny Francuza, Marcel, który wyjawia ponure sekrety z jego przeszłości... #teh drama]

-Chodzi o to Harry że wilkołak który cię ugryzł należał do znienawidzonego przez klan moich rodziców klanu wilkołaków. A że ja cię ugryzłem jako wampir. Cóż można powiedzieć że teraz należysz do dwóch klanów.
Bo czymże byłoby blogaskowe yaoi bez motywu Romea i Julii(ana).
Trzech. Zapomnieli o klanie doktora Xaviera.

-Dlatego jestem niewygodny.- stwierdził Harry.- Ale dlaczego twój klan nie zrobił mi krzywdy jak mnie porwali.-
-Bo jesteś częścią naszego klanu poza tym z powodu Nikolasa. Opuścił on klan ponad trzysta pięćdziesiąt lat temu. Po kłótni z rodzicami dotyczącej wojny z klanem Wilkołaków.-
Spakował walizki, wyjął drobniaki ze świnki-skarbonki i wychodząc, nie założył czapki by odmrozić sobie uszy.

-Marcel race ci zamilcz.-
-Nie on musi wiedzieć. Nikolas nie zgadzał się na wojnę. Nie wziął udziału w bitwie w której zginęła jego żona i jego syn.- zapanowała cisza Nikolas ze strachem spojrzał na Harrego.
Uhuhuhu, i się wydało! Ciekawe, czy będzie teraz scena zazdrości kochanka.

-Marcel wydaje mi się że powinieneś już iść.- odezwał się Harry. Kiedy mężczyzna wyszedł Harry przytulił Nika.
-Nie kochałem jej (oczywiście!) rodzice zmusili mnie do małżeństwa mimo że nie była ona przeznaczoną mi osobą. Jej wybrankiem był wilkołak z wrogiego klanu.
Czy tylko mnie zaczyna to brzydko podśmierdywać "Underworldem"?

Wiedziałem o tym od wielu lat nim zostaliśmy zmuszeni do ślubu. Jej syn nosił moje nazwisko choć wiedziałem że nie był on moim synem. Podobnie jak ty był on pół wampirem, pół wilkołakiem.
Ciekawe, jakiego był koloru. Obstawiam fioletową skórę i różowe włosy.
Albo lepiej: zieloną skórę i różowe włosy. I róg nosorożca na dupie.

Lubiłem tego chłopaka chroniłem go przed prawdą. Jednak jego matka wyznała wszytko radzie naszego klanu. Moja babka, dziadek, matka, ojciec i cała reszt rady wyzywała klan wilkołaków do boju.
"- Wy kundle zapchlone, wy!"
Wasza stara klaskała u Reksia!

Robiłem co mogłem groziłem, zastraszałem, prosiłem i błagałem. Wszytko byle by nie zmusili klanu do boju. Jednak doszło do walki. Na pierwszej linii stanęła moja żona, mój domniemany syn.
Aż tak im się spieszyło, by spuścić łomot rodzinie ojca?

A ze strony wilkołaków na pierwszej lin stanął jej kochanek i ojciec chłopaka. Doszło do bitwy ta trójka zginęła jako pierwsza. Dopiero po bitwie dowiedziałem się że to było celem tej bitwy. W bitwie zginęło ponad sto wampirów i ponad sto wilkołaków.
Geez, to nie mogli ich po prostu ukatrupić w ciemnym kącie?
Nie byłoby wtedy funu.

Wtedy przebrała się miarka tego samego dnia odszedłem. Zostawiając klan i jego głupie ideały. Szukali mnie przez te lata ale dla mnie przestali się liczyć. Kiedy w końcu znalazłem ciebie oni odważyli się cię porwać. Harry nie chcę cię stracić.- Nikolas spojrzał na niego z miłością w oczach.

Harry brał właśnie gorący prysznic.Był lekko zmarznięty, nadal odczuwał chłód po podróży do miasteczka w Alpach. Porwanie przez rodzinę Nikolasa, wyczerpało go fizycznie. A spotkanie z Marcelem psychicznie. Niespodziewanie poczuł dłonie splecione na jego brzuchu i delikatne pocałunki w kark.
-Nikolasie nie widzisz że biorę prysznic?-
- Oj widzę, widzę, i nie tylko to widzę. Aż sam nabrałem ochoty na branie... Prysznicu, oczywiście.

-Widzę ale pomyślałem że dotrzymam ci towarzystwa.- zaśmiał się, przytulił się do pleców chłopaka.Harry wyraźnie poczuł na pośladkach, twardą i sterczącą część ciała wampira.
Łokieć.

Pocałowali się. Harry z uśmiechem skierował swoje dłonie do tyłu dotykając pośladków mężczyzny.
Zadowolony Nikolas wodził dłońmi po całej klatce piersiowej chłopaka. Najbardziej jednak polubił trącanie sutków Harrego gdyż za każdym razem chłopak głośniej jęczał.

Niespodziewanie (znienacka!) Nikolas chwycił męskość Harrego w swoją dłoń.
Dobrze, że w swoją...
Przecież mógł się tam znaleźć np. Pan Rączka, zawsze chętny do pomocy.

Potter jęknął głośniej ku zadowoleniu mężczyzny. Nikolas odwrócił go twarzą do siebie i pocałował.
-Nick co ty robisz?- spytał lekko zamroczony Harry.
- Pobieram materiał genetyczny, a co myślałeś?

Ten się jednak nie odezwał zszedł pocałunkami niżej, obcałowywał szyję Pottera po czym językiem zszedł do piersi gdzie przypuścił szturm na sutki,
Ja przepraszam, że tyle obrazków, ale wizualizuje mi się tylko to:

które zaczął ssać i podgryzać. Kiedy zaczął to robić Harry zaczął głośniej jęczeć,nie obchodziło go już nic innego, nie chciał by Nikolas przestawał. Nikolas uśmiechnął się widząc jak całe zmęczenie i napięcie związane z całym dniem opuszcza chłopaka.
Rozumiem, że Harry miał na czole jakiś "pasek zmęczenia", którego poziom właśnie opadał do zera?
Jak by Ci to wytłumaczyć... Hm, nie. Miał “słupek relaksu”, który wyraźnie się podnosił.

Kiedy z pocałunkami zszedł w pobliże podbrzusza, spostrzegł że Potter ledwie kontaktuje, krzyknął jednak gdy jego usta pochłonęły męskość chłopaka.
ŚLURP! I tyle męskość Harry'ego widzieli.
A krzyknął (bo z konstrukcji zdania wynika, że to Nikolas krzyknął), bo mu męskość utknęła w przełyku i się zaczął krztusić, bidula.

Powoli i nie spiesznie badał smak, ssał i pogryzał żołądź.
Jałć! Jeżu, co AŁtoreczki mają z tym gryzieniem penisa? Potem jedna z drugą pomyślą, że tak trzeba i ich partnerzy będą mieli przykrą niespodziankę.
A jeśli ich partnerki będą chciały być gorące i ugryzą naprawdę mocno, to... już nic potem nie będą mieli.

Spostrzegł że Harry nie może ustać na nogach i oparł się plecami o ścianę. Wodził językiem po całej długości, męskości, chłopaka wytrysnął w jego usta, krzycząc jego imię.
Ta męskość wstawiona między przecinki to dla zaznaczenia, że Nicolas nie lizał go od stóp aż po czoło? Warto zwrócić uwagę też, że tu jednego liżą, a drugi tryska, lol.
I to, zwróć uwagę, prosto w usta Harry’ego. Niezłego cela musiał mieć ten Nikolas (i parę w chwoście).

Harry osunął się na ziemię, po czym poczuł usta Nikolasa na swoich. Nie czół (argh!) nawet że Nikolas zakręcił wodę i wziął go w ramiona. Położył go na łóżku. Potter niespodziewanie rzucił się na niego przygwożdżając go do łóżka.Nikolas zaskoczony, spostrzegł psotne iskierki w jego oczach (to się kurwiki nazywa!). Po chwili to Potter zaczął drażnić jego ciało.
Nacierał go papierem ściernym i łaskotał w stopy.
Wbijał mu też kolce róż pod paznokcie, strzelając nimi z procy.

Nikolasa pojękiwał zadowolony za każdym razem kiedy chłopak trafił w odpowiednie miejsce.
Takim kolcem trudno trafić - szacun, Harry.

Harry brak doświadczenia nadrabiał chęciami i spostrzegawczością. Po godzinie zabawy doskonale już znał czułe punkty Nikolasa.
Dla ułatwienia zakreślił je czerwonym flamastrem.
O matko, przez godzinę go męczył samymi pieszczotami? No nie wiem, ja bym się jednak trochę zniecierpliwiła na miejscu Nikolasa (albo opadła z nudów w międzyczasie).
Seks tantryczny - robisz to źle.

Kiedy już to wiedział, ujął męskość wampira chuchnął w nią (czym spowodował zator naczynia krwionośnego, a co za tym idzie śmierć kochanka, ups), przy okazji spostrzegając że Nikolasa przeszły dreszcze pośmiertne.
Pewnie pomyślał, że znalazł wentyl i chciał go nadmuchać.

Kiedy ujął ustami męskość, najpierw badał smak językiem, później starał się kopiować doznania jakie otrzymał od swego kochanka.
Ctrl+C, Ctrl+V.
Uważaj, Harry, bo Nicolas cię pozwie za naruszenie praw autorskich. :)

Nikolas patrzał (wrrrrrr) na chłopaka z czułością,Harry ofiarowywał mu niesamowitą przyjemność. Wiedział że chłopaka bardzo się stara by go zadowolić z wysiłku aż mu dodatkowa literka wyrosła, ale samo patrzenie na Harrego zadowalało go w zupełności.
To się, ze tego co wiem, voyeuryzm nazywa.

Niespodziewanie się podniósł i chwycił twarz chłopaka w dłonie. Pocałował go po czym zmienił pozycje aby i on mógł mieć dostęp do męskości chłopaka. Harry zaczął jęczeć cichutko kiedy usta Nikolasa ponownie spoczęły na jego męskości, a samemu mając męskość Nikolasa w ustach.
Minister Zdrowia ostrzega: jęczenie z pełnymi ustami może sprawić, że popierdzielą ci się imiesłowy.

Nie trwało długo a Harry znów doszedł. Nikolas uśmiechnął się sam do siebie. Harry był zdeterminowany i lecz zaczął wolniej pieścić męskość Nikolasa (podpowiem: jeśli był zdeterminowany, to powinien właśnie trochę szybciej) aż w końcu poczuł dziwny smak w ustach i spostrzegł że Nikolas się spina. Jednak ten delikatnie acz stanowczo odsunął chłopak od swej męskości. Jednak nie zdążyłz robić tego wystarczająco szybko, wytrysnął wprost na twarz Harrego. Harry tego nawet nie zauważył zafascynowany widokiem dochodzącego kochanka.
No tak, już tyle razy mu się na twarz spuszczano, że ten kolejny raz zwyczajnie zignorował.
Albo Nikolas tak ubogo trysnął. To się czasem zdarza, jak się przesadzi z polerowaniem różdżki.

Ten zaś się podniósł i starł swoje nasienie z twarzy nastolatka, pocałował go namiętnie.
Nikolas zmusił go aby się położył i jego głowa wylądowała ponownie między nogami Harrego. Tym razem zaczął pieścić nie tylko męskość ale jądra i wejście chłopaka.
Taaa. Bramę Morii, krwa.
Chyba raczej wyjście. W dodatku ewakuacyjne. Oznaczone odpowiednio "Droga szybkiego ruchu" oraz "Zakaz zatrzymywania się".

Był zaskoczony że chłopak potrafił się wygiąć w taki sposób.
Znaczy jak? Jak ta dziewczynka w "Egzorcyście"?
Eee, pewnie ma na myśli jakąś pozycję z podręcznika “Jak wypróbować wszystkie pozycje z kamasutry i nie złamać sobie karku”.

Po chwili przestał i spojrzał na chłopaka. Wiedział że teraz najważniejsze będzie zaufanie jakim go obdarzył. Wyjął z szuflady żel.
TAK!!! Jeżu drogi, w końcu!
“Gdy na włosach łonowych twojego faceta jawi się żel, to wiedz, że coś się dzieje...” "...wiedz, że już Szatan nim się interesuje."

Zaczął od dwóch placów. Harry spojrzał na niego z zaufaniem. Kiedy chłopak mimowolnie zaczął jęczeć, Nikolas wiedział że jest gotowy. Wyjął palce i zastąpił je czymś o wiele większym.
Zrolowanym dywanem z przedpokoju.

Harry wiedział co się dzieje. To przez ten żel! Nikolas napierał powoli i delikatnie tak aby sprawić mu jak najmniejszy ból. Harry zacisnął zęby lecz nie wytrzymał i jęknął z bólu. Spojrzał na zaniepokojoną twarz Nikolasa. W końcu Nikolas wszedł cały.
Przez chwilę wystawała mu już tylko lewa pięta, ale powiercił się, podciągnął i się udało.
Bo przecież jęczenie z bólu to zachęta do dalszej zabawy, prawda.

Harry czół się (ಠ益ಠ) rozrywany od środka i odczuwał dotkliwi ból.Jednak kiedy Nikolas powolutku zaczął się poruszać zaczął odczuwać przyjemność.
Kanon, moi mili, kanon...

W końcu błagał by Nikolas robił to szybciej (bo mu kolacja stygła) (albo umierał z nudów i chciał już włączyć jakiegoś pornola na dobranoc), a te spełnił jego prośbę. W końcu obaj doszli w tym samym czasie.
I znów kanon.

Harry nadal będąc nabitym na jego męskość niczym klopsik na szpatułkę do szaszłyków przytulił się do niego i schował nos w zagłębieniu jego szyi.
-Tak bardzo cię kocham Harry.-powiedział Nikolas ale spostrzegł że wyczerpany Harry spał już w najlepsze.
Ojoj. A przepisowy papierosek po, to co...?

Pocałował go w czoło i wyszedł z niego. Ten mruknął coś pod nosem, ale spał jak zabity. Nikolas się uśmiechnął, machnął ręką i po chwili przykryła ich kołdra. Delikatnie masował kręgosłup swojego wybranka aż w końcu zasnął.
Ten kręgosłup.

Tym optymistycznym akcentem kończymy niniejszą analizę - a teraz pora na poważniejsze sprawy. Jak wiecie, wciąż trwają działania mające nie dopuścić do ratyfikacji ACTA. Przyczajona Logika gorąco temu kibicuje, w związku z czym zachęcamy Was do:
1. Podpisania petycji do Parlamentu Europejskiego: http://www.avaaz.org/en/eu_save_the_internet_spread/?fEqbhbb&pv=270
2. Śledzenia wydarzeń i informacji dotyczących akcji na tej stronie informacyjnej: http://stopacta.com.pl/